Chan Marshall, alias Cat Power.

Foto Eliot Lee Hazel

‘Zingen geeft moeilijke gevoelens vleugels’

Interview met zangeres Cat Power

Met door reiki hervonden kracht maakte zangeres Cat Power na zes jaar weer een nieuw album. Ook Lana Del Rey zingt er op mee.

Een gesprek met zangeres Chan Marshall, alias Cat Power, lijkt op spoorzoeken. Marshall snelt langs de onderwerpen, ondertussen verwijzend naar uiteenlopende filosofen, therapieën en levenswijsheden - soms warrig, soms doorwrocht.

Ze zoekt antwoorden op vragen als: hoe te leven, hoe te musiceren, hoe een kind opvoeden. In een Amsterdams hotel praat ze hierover, in verband met haar tiende album Wanderer, dat onlangs uitkwam en overal enthousiast ontvangen werd.

Chan Marshall (1972, Atlanta) maakt muziek onder de naam Cat Power sinds 1994. Ze werd populair om haar gevoelige soulstijl, waarbij haar licht gebarsten stem wordt gedrenkt in de rijke klank van een orgel, of omgeven door elegante gitaarloopjes. In het verleden maakte Cat Power al geliefde albums als Moon Pix (1998) en The Greatest (2006), maar tijdens live-concerten stootte ze haar publiek soms van zich af door grillig gedrag en drankmisbruik.

Wanderer is het eerste album sinds een zes jaar durende afwezigheid. Drie jaar geleden kreeg Marshall een zoon, die ze alleen opvoedt. Daarna begon ze te werken aan wat Wanderer zou worden. Musiceren valt haar zwaar, zegt Marshall, maar reiki en haar zoon hielpen haar. „Mijn kind hielp me al voordat hij geboren was. Ik was rustiger, op een spiritueel niveau, omdat ik zijn ziel in mijn lichaam droeg. Het album hiervoor voelde als een constant gevecht om de muziek coherent te maken. Bij deze plaat wilde ik rustig zijn, voor mezelf en mijn kind. Zoals de reiki-meesters zeggen: laat de reiki het werk doen. Nu wilde ik de kunst zijn werk laten doen. Dat is gelukt, min of meer.”

Aards

Ze gebaart naar het plafond en vertelt over de geestesgesteldheid waaruit ze muziek maakte: een ‘universele, beschermende staat van zijn’. Vergeleken bij haar soms ongrijpbare uitleg, klinkt Wanderer juist aards. In nummers als ‘Black’ en ‘You Get’ combineert Marshall schrijnende melodieën met kalme instrumentaties, waarin piano, gitaar en een enkele orgelpartij zich op een luie manier ontrollen. In het middelpunt daarvan klinkt de warmbloedige zangstem van Marshall bij wie pijn altijd een ondertoon van berusting heeft.

Een van de hoogtepunten is ‘Woman’, een stoer statement dat bijna niet werd opgenomen. „Woman is krachtig, maar ik wist niet of ik genoeg flair had om het te over te brengen. Iemand als Rihanna zou het moeiteloos doen.” Marshall lacht. „Als je een boodschap over onafhankelijkheid wil overbrengen, moet de toon kloppen.”

Lana Del Rey

Maar toen werd ze gevraagd door succeszangeres Lana Del Rey om mee op tournee te gaan. „Dat deed me goed. Met Lana voelde ik me weer deel uitmaken van een gemeenschap. Dat had ik sinds de jaren negentig niet meer gehad. De muzikantenscene van toen was weg; bands waren uit elkaar, mensen overleden of gestopt met muziek. Bovendien zijn er geen platenwinkels meer. Kortom, de manier waarop ìk muziek ervaar, was verdwenen.”

Na de tour vroeg ze Del Rey om mee te zingen in ‘Woman’. „Met Lana in het refrein, als vrouwelijke tegenhanger van mijn jongensachtige stijl, klopte het.”

In ‘Horizon’ gebruikt ze een stemvervormer. Het geeft haar stem een extra pijnlijk geluid. „Door het apparaat hoor je nog meer lagen van mijn gevoel. En die zijn soms pijnlijk, ja.” Ze is even stil. „Zingen is belangrijk omdat het ruimte geeft. Alsof je een vergeten kamer ontdekt. Door te zingen krijgen je gevoelens vleugels. Ook de moeilijke gevoelens. Daarom houden we van muziek.”

Wanderer is nu uit bij Domino.
    • Hester Carvalho