Rendang

Alleen al vanwege het recept voor daging rendang, de klassieker van gestoofd rundvlees, beveel ik u het boek Blauw, authentieke Indonesische gerechten, van harte aan. Ik ben een sporadisch vleeseter, maar rendang kan ik nooit weerstaan. Het boterzachte vlees dat uit elkaar valt, de combinatie van pittig door de peper en zacht door de kokos, de samensmelting van rijke specerijen, de hint van citroengras. Zalig.

Maar al die jaren heb ik het nooit zelf gemaakt. Recepten die ik bestudeerde vond ik te bewerkelijk of ingewikkeld en ik had wat schroom om zo’n authentiek gerecht, waarvan elke familie waarschijnlijk een eigen recept heeft, na te maken. Koken is niet alleen wat ingrediënten bij elkaar gooien, het is ook ervaring en intuïtie. En dus hield ik het bij de restaurants.

Tot ik Blauw las en daar een recept voor rendang zag dat me meteen aansprak. De ingrediëntenlijst leek me in orde en de bereidingswijze was zeer overzichtelijk. Zeker, het vlees moet drie uur koken, het is uiteraard geen snelle hap, maar in die drie uur dat de keuken zich vult met de veelbelovende geuren, kan er gewoon doorgewerkt worden.

Koken heeft iets therapeutisch, vind ik. Vooral de gerechten die tijd vragen, geven me rust. Op het gevaar af zweverig te klinken, zou ik het zelfs bijna een spirituele ervaring noemen: toekijken hoe een pan vol rauwe ingrediënten langzaamaan transformeert in een zinnenprikkelende maaltijd waarvan de geuren en smaken herinneringen en emoties aanboren.

Na bijna drie uur belde een vriend me op: „En, is het gelukt?” Nou en of. Het vlees was zachter dan zacht, de smaak precies zoals ik hoopte. De rest van de avond kreeg ik die blije grijns niet van mijn gezicht. De rendang was zomaar perfect gelukt. „Ja, ja, nu weten we het wel”, verzuchtte mijn geliefde.

Blauw is vernoemd naar het gelijknamige restaurant in Utrecht en Amsterdam en geschreven en samengesteld door Meta van den Boomen: ze ging er in 2009 eten, werd verliefd en ging er nooit meer weg. Ze is er inmiddels bedrijfsleider, verzamelde recepten van de koks en bewerkte die voor de thuiskeuken. Ik ben er zeer blij mee, want het boek bevat veel heerlijke gerechten. Vier ervan gaan we samen maken. Zeker, ook de rendang. Eetbaar geluk moet je namelijk delen.

    • Hassnae Bouazza