Brieven

Brieven 29/10/2018

Staatsman (1)

Definitiekwestie

Het is een bekende truc om je eigen gelijk te bewijzen: je construeert zelf een definitie, gebaseerd op subjectieve begrippen, toetst deze aan het beoogde onderwerp van gesprek en voilà… je hebt altijd gelijk. In zijn artikel over de vermeende staatsman Wim Kok (25/10) komt universitair docent Patrick Overeem tot de sluitende conclusie dat Wim Kok het ideaal van staatmanschap benaderde, maar zeker geen echte staatsman is. De drie onderdelen van zijn definitie van een staatsman zijn mijns inziens niet evidence based en slechts ontsproten aan de ‘ik heb gelijk’-drift van Overeem. Wikipedia is wat dat betreft realistischer in haar definitie en stelt „of een persoon wel of niet een staatsman is, is een kwestie van opinie”. Waarvan akte.

Staatsman (2)

Geen visie, geen moed

Een groot staatsman lijkt me iemand die in buitengewone mate over visie én moed beschikt; iemand die een idee heeft waar ‘het naartoe moet’ en niet terugdeinst voor een radicaal andere aanpak, tegen de stroom in. De Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt met zijn revolutionaire New Deal; de eerste bondskanselier van West-Duitsland: Konrad Adenauer die Duitsland ‘reclasseerde’; de Franse president Charles de Gaulle, die de moed had te dekoloniseren en vervolgens streefde naar een Franse hoofdrol in Europa; de Britse premier Margaret Thatcher, die alles en iedereen trotseerde en het versteende Verenigd Koninkrijk heeft losgewrikt; bondskanselier Helmut Kohl, die de éénwording van Duitsland doorvoerde in weerwil van Europese scepsis.

Premier Wim Kok zou een groot staatsman zijn geweest, als hij het had aangedurfd zijn ongekende prestige en goodwill op het spel te zetten en Nederland de weg te wijzen uit de grootste crisis van de jaren negentig: de enorme immigratiegolf die het land overspoelde en in verwarring bracht met al zijn psychologische, sociale, culturele repercussies. Maar hij wist het niet (visie) en/of hij durfde niet (moed). Kok was een draagvlak-kampioen, hij wachtte af. En maakte de weg vrij voor Pim Fortuyn.

Therapie

Zelf doen

Eigenlijk moet je het zelf doen, zo kun je de overtuiging samenvatten van psychiater Denys en van veel mensen die psychisch lijden en geen hulp zoeken. Maar óók in therapie moet je het zelf doen. Juist dan doe je het zelf. De therapeut lost het heus niet voor je op. Die wijst je alleen maar wat je moet aanpakken. De toverformule luidt: Alles, ALLES, moet je zelf doen. Maar je hoeft het NIET ALLEEN te doen.


ex-patiënt

Roofkunst

Afrika heeft geen musea

Natuurlijk had de roof van kunstwerken door koloniale mogendheden niet mogen gebeuren (Africa Museum bij Brussel onder vuur vanwege kunst uit Congo, 24/10). Maar het betekende ook dat deze kunstschatten daardoor bewaard zijn gebleven en onderhouden. Er waren toentertijd daar nauwelijks musea, en dat is nog steeds het geval. Laten de overheden daar de bouw onverwijld ter hand nemen.

Starters

Het is aan de politiek

De frustratie van Nicolas Verhulst (Huizenverkopers, geef starters toch een kans, 25/10) is bekend, zelfs hier in en rondom Leeuwarden. Twee collega’s van mij komen geen stap verder als starters-in-spe, ondanks vaste contracten. Maar beleggers en huisjesmelkers zijn over het algemeen niet onder de indruk van een goedbedoelde smeekbede om de huizen voor de starters op de markt te laten. Verkopers zitten ook niet op extra risico te wachten; zeker niet als het huis waar ze naar doorstromen duurder is dan het huis dat ze verlaten. En lokale overheden doen al hun best om nieuwe woningen te realiseren, maar zijn afhankelijk van de bouwsector. Blijft over de landelijke overheid. Verbiedt toch het gebruik van koopwoningen als investeringsobjecten zodat de woningmarkt weer kan functioneren! Woningen zijn tenslotte bedoeld om in te wonen. Helaas zal een dergelijk beleid niet binnen de neoliberale zienswijze van dit kabinet passen. Over een paar jaar wellicht?


Reactie via nrc.nl

    • Herman Roovers
    • Walter Crommelin
    • Jos van Beers
    • J.C.M. van Haastrecht
    • J.D. Hoek