Foto Khalid Amakran

‘Ik dacht: eerst kijken of het echt zo is’

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. Deze week: Eathon Brouwer. Aanmelden: pubers@nrc.nl.

Vingerafdruk

„Eerst wilde ik natuur- of scheikundedocent worden. Maar forensisch rechercheur trekt me toch meer. Ik wéét dat het niet hetzelfde is als CSI. Zij lossen een moord op in een paar uur, in werkelijkheid kan het maanden of jaren duren. Maar het lijkt me gewoon leuk om sporen veilig te stellen. Stel ik vind die vingerafdruk waarmee ik iets kan oplossen. Dat kan de slachtoffers rust geven.”

Jongen

„Ik wist al heel lang dat ik een jongen was. Maar ik dacht niet in die termen omdat ik de woorden niet wist. In groep 8 kwam Hij is een zij op tv. Toen wist ik het woord ervoor. Ik heb het niet meteen aan mijn ouders verteld. Ik dacht: eerst kijken of het echt zo is. In de tweede van het vmbo kwam ik uit de kast. Eerst als lesbienne, ik wilde weten hoe mijn ouders daarop zouden reageren. Over transgenders was toen nog niet zoveel bekend. Ik wist wel dat het ze niets uit zou maken. Maar ze hadden nooit gezegd: ‘Het maakt ons niet uit als je transgender bent’. Ze reageerden goed. Ze wilden wel eerst de diagnose voor ik het aan familie zou vertellen.”

Namen met een E

„Ik dacht: Ik hou twee namen en dezelfde initialen. Dan hoef ik ook mijn handtekening niet te veranderen. Eathon heb ik gevonden via Google. Gewoon namen met een E opzoeken, mijn geboortenaam was Emilia. Ed vond ik niet echt een naam voor mijn leeftijdscategorie. Ik heb ook de mening van vrienden gevraagd: welke naam vinden jullie het leukst en het best bij me passen? Want soms kennen je vrienden je beter dan jij zelf. Mijn moeder heeft mijn tweede naam bedacht, Noam. Met bijna dezelfde letters als mijn tweede geboortenaam: Naomi.”

Foto Khalid Amakran
Foto Khalid Amakran
Foto Khalid Amakran

Eitjes

„De behandeling met puberteitsremmers en hormonen vind ik niet zwaar, wel lang. De wachttijd voor het eerste gesprek in het ziekenhuis was twaalf tot vijftien weken. Daar had ik nog geluk mee, het is nu 2,5 jaar. Het duurde een jaar voordat ik er echt aan kon beginnen. Vanaf je achttiende mag je operaties, daar zijn ook weer wachtlijsten voor. Ik wil sowieso een borstverwijderende operatie. En verwijdering van baarmoeder en eierstokken, maar pas later, als ik zeker weet dat ik geen kinderen wil krijgen. Stel ik wil kinderen maar mijn vrouw is onvruchtbaar. Dan kunnen we nog mijn eitjes gebruiken.”

‘Zij’

„Ik ben blij dat ik het op redelijk jonge leeftijd wist. Als ik 28 was, was ik 28 jaar ‘zij’ genoemd. En in de puberteit verander je sowieso. Als mensen het vragen ga ik er niet over liegen. Maar als ik iemand maar een paar keer zie ga ik het niet vertellen. Het maakt mij niet uit of mensen het weten. Het is iets waar ik wekelijks, soms dagelijks, mee bezig ben. Maar het is niet wie ik ben.”

    • Joke Mat