‘Ik bleef achter met een baby in een caravan’

Spitsuur Maggie Feng (43) kwam als student in het gastgezin van Peter Birdsall (52) terecht. In 2000 trouwde het Chinees-Britse stel. „Zijn vader wilde weten of het me niet om de verblijfsvergunning te doen was.”

Peter: „Toen Marlon geboren werd, kreeg hij een brief van de gemeente waarop in dikgedrukte letters stond: ‘Kind heeft geen recht op het Nederlanderschap.’ Wij zijn allebei gastarbeiders.”

Marlon: „Thuis praten we Denglish, zoals mijn vader het noemt – een combinatie van Nederlands en Engels. Hij raakt dan helemaal geïrriteerd. ‘Speak English in this household!’”

Maggie: „Maar dat is best lastig als je over vrienden praat die Bor of Yurijn heten. Het hele schoolsysteem is ook in het Nederlands. Kerst vieren we in Groot-Brittannië, bij de Brits-Zwitserse familie van Peter. Afgelopen zomervakantie waren we in Turkije met mijn moeder en zus uit China.”

Peter: „Ik kwam naar Nederland voor mijn vorige vriendin, haar familie kwam uit Twello. We kregen een dochter, Samantha, maar daarvoor ging het eigenlijk al niet meer. Uiteindelijk vertrok zij tijdelijk naar Nieuw Zeeland en bleef ik achter met een baby in een caravan. Ik had geen geld voor opvang, na een jaar had ik twintigduizend gulden schuld bij de bank. Margaret Thatcher was net afgetreden, Engeland was in crisis. Blijf maar in Nederland, zei mijn moeder. Na een jaar kreeg ik een huisje toegewezen, we sliepen er op een opblaasbaar matras. Toen ik voor het eerst een avond uitging, zei iemand in de buurtkroeg: ‘Waarom word je geen docent, dan heb je veel vakantie en kun je voor je kind zorgen.’ De volgende dag ging ik naar de bibliotheek in Deventer en heb ik me ingeschreven voor een hbo-opleiding.”

Marlon: „Waarom naar de bibliotheek?”

Maggie: „Er was nog geen Google.”

Gênant

Maggie: „Ik ben opgegroeid in Beijing en ging naar Nederland om te studeren aan de Saxion Hogeschool. Daar werkte Peter als hoofd internationalisering. Daarna heb jij allemaal foute dingen gedaan, hè? Haha.”

Peter: „Na een ontmoeting met Maggie besloot ik gastgezin te worden. Ik zag de foto’s van de nieuwe lichting studenten, en heb ze allemaal van de muur gehaald. Daarna overtuigde ik een vriend om samen met mij en zijn gezin gastfamilie te worden. Hij mocht drie studenten kiezen, ik één. Dat was de deal. Hij koos allemaal leuke dames uit Vietnam. Toen ben ik op de vingers getikt door collega’s: studenten mocht je niet kiezen, die werden je toebedeeld. Alle keuzes van mijn vriend gingen niet door, maar Maggie kwam wel bij ons.”

Maggie: „Met drie anderen uit China. Peter organiseerde een welkomstetentje met boerenkool.”

Peter: „Met Kerst gingen we naar mijn ouders en hebben we besloten te trouwen.”

Maggie: „Nadat ik een uur lang een-op-een werd doorgelicht door je vader. Hij wilde weten of ik niet voor de verblijfsvergunning kwam.”

Peter: „Dat was gênant.”

Maggie: „Ik snapte het wel.”

Peter: „In januari heb ik vervolgens mijn ontslag aangeboden. ‘Ben je gek? Weet je hoeveel collega’s er zijn getrouwd met Nederlandse studenten?’, vroeg de directeur. In april 2000 zijn we getrouwd.”

Elektrische fiets

Maggie: „In 2008 hebben we Wittenborg overgenomen, een private hogeschool en universiteit in familie-eigendom.”

Peter: „We leerden de oude eigenaren via-via kennen, die waren op zoek naar een opvolger.”

Maggie: „Ik doe de personeelszaken, huisvesting en onderhoud netwerken op gemeentelijk en provinciaal niveau. Het is een groot bedrijf, overdag zien we elkaar bijna niet.”

Peter: „Ik doe de nationale politiek, onderwijs, ICT, verkoop en financiën. De school hangt onder een stichting, er zit nog een derde persoon in het bestuur. Ook is er een raad van advies met vijf mensen van buiten de familie. Er werken zo’n veertig docenten en we hebben 850 studenten uit negentig verschillende landen.”

Maggie: „Ik ben veel onderweg.”

Peter: „Ik zit meer in Apeldoorn. Maar eens in de drie weken ben ik een paar dagen in het buitenland. Ik heb overleg in Wenen en Brighton met collega’s, of ik ga naar onderwijs- of accreditatieconferenties. Elke ochtend fiets ik samen met Marlon naar Apeldoorn, die gaat daar naar het gymnasium. Om zeven uur stappen we op de elektrische fiets en fietsen we zeventien kilometer. Om drie uur gaan we terug.”

Maggie: „Ik sta rond half acht op. Ik heb ’s ochtends een uurtje voor mezelf nodig, met koffie en het FD. Ik pak de auto en ben rond negen uur in Apeldoorn.”

Brexit

Maggie: „Samen ontbijten doen we nooit, soms op zondag als Marlon niet tennist.”

Peter: „Op zaterdagochtend gaan Maggie en Marlon vroeg naar Zwolle, daar heeft Marlon Chinese les. Dan doe ik de boodschappen, alleen. Als ik dat met hen doe, dan word ik gek.”

Maggie: „Tijdens de les ga ik naar de markt met een boodschappenlijst van Peter.”

Peter: „ Ik kook ook altijd.”

Maggie: „Ik app als ik wegga: on my way.”

Peter: „De keuken is mijn terrein. Als ik een paar dagen naar het buitenland ga, ben ik dagen bezig alles in de ijskast te labelen. Kom ik thuis, staat het er allemaal nog.”

Maggie: „Als Peter weg is, eten we meestal bij vrienden of gaan we uit eten.”

Peter: „De meeste vrienden weten: als Peter weg is, moeten we Maggie uitnodigen.”

Maggie: „Soms ga ik ’s avonds nog naar netwerkdingen.”

Peter: „Na het eten kijken we het BBC-nieuws, vooral nu met de Brexit, daarna op RTL4. En soms nog een fijne BBC-krimi.”

Maggie: „Twee keer per week help ik Marlon met zijn huiswerk. Op vrijdag sport ik, als ik Marlon naar jiu-jitsu-les breng.”

Peter: „Voor middernacht probeer ik in bed te liggen. Ik slaap niet langer dan vijf uur.”

Maggie: „Ik ga om tien uur, half elf. Ik probeer nog een paar pagina’s te lezen, maar meestal val ik dan al in slaap.”

Correctie (29-10-2018): In een eerdere versie stond in de intro foutief vermeld dat het stel trouwde in 2002. Dat moet 2000 zijn, en is inmiddels aangepast.

    • Rolinde Hoorntje