Van het hummusfront geen nieuws

Arabische migranten moeten toezien hoe hun geliefde gerecht een soort wolkentoetje wordt, schrijft .
In de ‘hummusoorlog’ tussen Libanon en Israël brak Libanon het record met ‘het grootste bord hummus ter wereld’ Foto EPA

Het exploiteren van niet-westerse gerechten door westerlingen, het blijft een heikele onderneming. Zoals Jamie Oliver bijvoorbeeld laatst ondervond toen hij zijn ‘punchy jerk rice’ lanceerde, een van oorsprong Jamaicaans rijstgerecht. Alleen: de ingrediënten die hij voor de maaltijd gebruikt zijn alles behalve Jamaicaans. De Britse parlementariër Dawn Butler, die Jamaicaanse roots heeft, beschuldigde de tv-kok van het cultureel toe-eigenen van de Caribische keuken: het op de markt brengen van een gebastaardiseerde versie van een authentiek gerecht en er flink geld mee verdienen. Het zorgde voor de nodige ophef in Groot-Brittannië.

Dat gastronomisch leentjebuur spelen flink uit de hand kan lopen blijkt uit de beruchte ‘hummusoorlogen’ tussen Libanon en Israël. Toen de Libanezen erachter kwamen dat de Israëli’s in het buitenland hummus actief als traditionele Israëlische maaltijd promootten, beschouwde de Libanese minister Fadi Abboud dat als „diefstal, vergelijkbaar met het stelen van land”. Om duidelijk te maken dat deze kikkererwten-dip toch echt Libanees is maakten ze het grootste bord hummus ter wereld, om de erkenning via het Guinness Book of World Records af te dwingen. Maar zoals naar goed Midden-Oosters gebruik ontstond hiermee een heuse hummuswedloop, waarbij records over en weer werden gebroken. Via juridische weg probeerde Abboud de zaak alsnog te beslechten. Overigens mogen de Israëli’s van hem „uiteraard” hun hummus blijven maken, „maar die zullen ze dan ‘kikkererwtencurry’ moeten noemen”.

Inmiddels lijkt het rustig aan het hummusfront, maar er doemt een nieuwe vijand op: de vrije markt. In het Westen moeten Arabische migranten toezien hoe hun geliefde gerecht een soort wolkentoetje wordt: van avocadohummus tot chocolademunthummus, aardbeienhummus, mangohummus en browniehummus. Je kunt het zo gek niet bedenken en het ligt in het koelschap van je lokale supermarkt. Allemaal glutenvrij en veganistisch natuurlijk.

En speciaal voor Halloween is er zelfs pompoentaarthummus; „seizoensmisdaden tegen hummus”, aldus de Palestijns-Amerikaanse journalist Sara Yasin.

De Syrisch-Amerikaanse fotografe Sima Diab spoort iedereen aan om zich uit te spreken tegen dergelijke culinaire gruweldaden, hoe lekker die ook mogen smaken. Want voor je het weet is jouw keuken aan de beurt en is het te laat. Geheel vrij naar het gedicht van de Duitse verzetsstrijder Martin Niemöller schreef ze op haar Facebook-pagina een gedicht voor het gerecht fatteh:

Toen ze kwamen voor Chinees heb ik gezwegen; Ik hield immers van dumplings.

Toen kwamen ze voor Thais en ik zweeg; Ik hield immers van kai phat khing.

Toen kwamen ze voor Italiaans en ik zweeg; Want ik hield van pizza.

Toen kwamen ze voor mijn Syrische keuken; En toen was er niemand die kon spreken voor fatteh.

    • Lotfi El Hamidi