Opinie

    • Petra de Koning

Niemand kent hem, de man van de meloen

Sinds een paar weken is het helemaal zeker, het staat in de wet: het eigen risico in de zorg stijgt niet. Als je vaak naar het ziekenhuis moet of chronisch ziek bent, scheelt het je elk jaar 75 euro. Dat blijft nog drie jaar zo. En nee, Pieter Grinwis vindt het helemaal niet erg dat niemand hem is komen bedanken.

Zwart haar, blauwe bril, een vrolijke prater, 39 jaar. Als fractiemedewerker van de ChristenUnie bedacht híj in de kabinetsformatie van Rutte III, op een maandagochtend in september, hoe het eigen risico gelijk kon blijven. Aan de onderhandelingstafel dachten VVD, CDA, D66 en ChristenUnie al maanden dat het móést stijgen, anders zou Nederland een probleem krijgen met de Europese regels tegen staatssteun.

Pieter Grinwis keek die maandag uit het raam van de werkkamer van ChristenUnie-leider Gert-Jan Segers. Hij kon het niet uitstaan. In de verkiezingscampagne had de ChristenUnie, net als het CDA, beloofd dat mensen juist niet meer geld kwijt zouden zijn aan het eigen risico. Ga dan maar eens op straat uitleggen dat het toch anders wordt.

Opeens wist hij het: als de zorgpremie een beetje zou stijgen, betalen we het gelijke eigen risico met zijn allen en is het geen staatssteun. Dan moet je, zou Grinwis later zeggen, daarna nog geluk hebben. Op maandagmiddag legde Segers zijn idee voor aan VVD, CDA en D66. Op woensdagochtend bleek, en dat was nieuws, dat het eigen risico zou doorstijgen van 385 tot 460 euro. ’s Middags besliste de aanstaande coalitie om dat niet te laten gebeuren.

De ChristenUnie had NRC achter de schermen laten meekijken bij de formatie. Pieter Grinwis zou er nooit zelf over beginnen, zijn werk is in de schaduw. Het is ook niet Grinwis, maar Tweede Kamerlid Eppo Bruins die me vertelt over de ‘meloen’.

Op de dag dat Rutte III op het bordes stond van Paleis Noordeinde, deze vrijdag een jaar geleden, werkte Grinwis aan de voorbereiding van het allereerste debat over de afschaffing van de dividendbelasting. Grinwis, ook gemeenteraadslid in Den Haag, kent zijn partij. De ChristenUnie wil loyaal zijn, soms op het naïeve af. Bij de dividendbelasting leek hem dat een risico. Hij waarschuwde Eppo Bruins: dit is niet óns idee, dit is een meloen die we moeten doorslikken.

Bruins noemde de meloen in de Tweede Kamer en op het Binnenhof vergat niemand die nog.

Dat de afschaffing niet doorgaat, is een opluchting voor de ChristenUnie. Maar Segers wilde niet te blij doen, voor de VVD is het een nederlaag. Vorige week begon hij over de orkaan die Portugal teisterde, waardoor het bij ons mooi weer was. Net zo leidde „het teleurstellende besluit van Unilever” om het hoofdkantoor niet naar Rotterdam te verhuizen tot „iets goeds”. Dat klinkt als Pieter Grinwis. Maar die zegt niks.

Petra de Koning (p.dekoning@nrc.nl; @pdekoning) vervangt deze week Tom-Jan Meeus.

    • Petra de Koning