De ware bierfan wordt niet dronken

Delen Als bier je hobby is, wil je er veel proeven. Dat kan op een bottle share. „Iemand kan op associaties komen waar je zelf niet aan denkt.”

Foto Benning en Gladkova

De echte bierliefhebbers vind je niet hossend op een bar of zwalkend op straat nadat ze een liter te veel hebben gedronken. Ze zitten netjes aan een grote tafel waarop bijzondere speciaalbiertjes staan uitgestald. Ze wachten rustig af tot een flesje is geopend door de eigenaar en de inhoud evenredig over de proefglazen is verdeeld. Ze maken met hun mobiel een foto van hun glas, voegen hun biertje toe op de app Untappd en maken notities van wat ze proeven. Fanatieke bierhobbyisten zijn liever nuchter dan dronken. Hoe moeten ze anders een mooi biertje ontdekken dat hun vrienden nog niet kennen?

In Taplokaal Gist in Utrecht wordt een zogenoemde bottle share gehouden. Iedere deelnemer neemt een flesje bier mee dat je niet in de buurtsuper kunt kopen. Komt iemand met een Leffe Blond aanzetten, dan „gaat er iets goed mis”, zegt biersommelier Jasper Borgdorff. Liefhebbers komen ook met elkaar in contact op bierfestivals en beer swaps, waarbij deelnemers bierpakketjes voor elkaar samenstellen. Online verzamelen zij zich op de Facebook-pagina’s Bierliefhebbers en Beer Geeks, dat de afgelopen twee jaar het ledenaantal zag stijgen van duizend naar bijna tienduizend.

Speciaalbier of craftbeer wordt steeds populairder, zegt Borgdorff (35), behalve biersommelier mede-eigenaar van Gist. „Albert Heijn had drie jaar geleden een klein schapje met speciaalbier, en nu is dat een muur van tien meter. Er zijn veel meer kleine brouwerijen die experimenteren. Een reactie op de enorme brouwerijen die alleen maar pils produceren.” Vroeger werd speciaalbier alleen met Belgisch bier geassocieerd, zegt hij. Maar de craftbeerscene in de VS is ook naar Nederland overgewaaid. De bottle share is daar onderdeel van.

Het is „superleuk” om samen te bedenken hoe een biertje smaakt, zegt bottle share-deelnemer Thomas Geurts (28), medewerker van brouwerij De Kromme Haring. „Je proeft hetzelfde, maar iemand anders kan op associaties komen waar je zelf niet aan denkt.”

Bier ruikt bijvoorbeeld naar ‘paardendeken’, of is ‘een beetje kazig’, en als het aan je gehemelte blijft plakken heeft het ‘goede zweet’, zegt hij. Zelf heeft hij Bumaye van brouwerij 8 Wired uit Nieuw-Zeeland meegenomen. „Dit zijn allemaal ondeugende bieren met een heel eigen smaak, maar ik hoop stiekem dat ze die van mij het lekkerst vinden.”

De bottle sharers kennen elkaar al van eerdere evenementen. Ze zijn biervrienden, zeggen ze gekscherend. De groep telt twee vrouwen en zeven mannen. Die mannen hebben allemaal een baard. Puur toeval, zeggen ze.

Vrouwen zijn ondervertegenwoordigd in de „community”, zegt Anna Menting (28). Vrouwen worden vaak pas liefhebber als hun vriend craftbeer drinkt. Zij dronk het zelf al „toen ik zestien, vijftien, veertien was. Ik kom uit een dorp, dan gaat het zo”. Ze wordt soms niet serieus genomen door barpersoneel, dat vindt ze irritant. „Als ik in een kroeg vraag wat ze hebben, noemen ze vaak de zoete bieren. Rosébier op ijs is echt vloeken in de kerk.”

Foto David van Dam

Op tafel staan twee zure bieren, aangevuld met donkere stouts die bijna op siroop lijken. De zwaarste biertjes bevatten zestien procent alcohol en worden als laatste gedronken. Zelfbenoemd bierkenner Cor van der Sluis (26) heeft een grote fles imperial stout meegenomen die hij voor vijftig euro in de webshop van een Deense brouwerij heeft gekocht, zegt hij. „Vijftig euro?”, roept de overbuurman ongelovig. Van der Sluis: „Kijk, daarom vertel ik normaal gesproken niet hoe duur de fles is. Dan verpest je de ervaring.” Zijn hobby is „volledig uit de klauwen gelopen”, zegt hij. Vakantiebestemmingen kiest hij uit op basis van de brouwerijen die hij wil bezoeken.

Pils smaakt altijd hetzelfde. Dat is ook wel knap

Xavier Kamps, bierliefhebber

Voordat de flesjes worden geopend vertellen de deelnemers een verhaal over hoe ze aan hun fles zijn gekomen. Dan wordt er rustig geproefd. Pas tegen het einde van de avond gaat het volume omhoog en worden brouwprocessen uit de doeken gedaan en inkooptips uitgewisseld. Nick Heyman (34): „Mijn vrienden hebben dezelfde contacten als ik, dus het is leuk dat deze mensen weer andere ingangen hebben.” Zelf gaat hij regelmatig naar bierwinkel De Caigny in België om „mooie Amerikanen” te kopen die veertig procent goedkoper zijn dan in Nederland, zegt hij. „Mijn vriendengroep, die hier niet is, legt dertig euro per persoon in en dan stel ik een menu samen voor een proefavond.” Zijn wel aanwezige vriend Xavier Kamps (29) vult aan: „Pils smaakt altijd hetzelfde. Dat is ook wel knap. Een beetje als McDonald’s. Ik vind het leuker om iets nieuws te proeven. Ik hou niet zo van standaarddingen.”

Vanwaar die behoefte aan specialigheid? Een lekker biertje is toch gewoon een lekker biertje? Kamps: „Liefhebbers van craftbeer zijn vaak metalfans. Die zijn een beetje eigenwijs. We willen het vaak net wat anders doen dan de rest van de wereld.” Hoeveel metalfans zitten er aan tafel? Meer dan de helft steekt voorzichtig een hand in de lucht. Kamps: „Wij worden ook een dagje ouder. Ik ga nu liever naar een festival voor een goede brouwer dan voor een goede band.”

    • Manouk van Egmond