Recensie

Kookboek als leidraad om Nederland te leren kennen

Documentaire De Mexicaanse filmmaker Diego Gutiérrez gebruikte een wildkookboek om via voedsel de Nederlandse maatschappij te leren begrijpen. Was dat wel zo’n goed idee?

‘Het hut syndicaat’: jagers zonder zelfreflectie zijn geen interessante hoofdpersonen voor een documentaire.

Toen hij net in Nederland was, vertelt de Mexicaanse filmmaker en kunstenaar Diego Gutiérrez aan het begin van Het hut syndicaat, kreeg hij van zijn schoonvader met Sinterklaas een kookboek van culinair schrijver en jachtfanaat Ronald Timmermans: Wild: Het beste scharrelvlees komt van de jager.

Gutiérrez (die in 2013 het Gouden Kalf voor Beste Lange Documentaire won voor het nietsontziende portret van zijn ouders Parts of a Family) gebruikte het boek als een handleiding om de Nederlandse maatschappij via voedsel te leren begrijpen. Misschien was dat niet zo’n goed idee. De jacht is in Nederland omstreden, wild is geen burgermanskost, dus hoe representatief was zijn invalshoek? Bovendien zijn Timmermans en zijn vriendenclubje, dat als het ‘hut syndicaat’ (naar hun jachthut) door het leven gaat, geen interessante hoofdpersonen. Hun verhalen zijn droog en lijzig, en getuigen op geen enkele manier van zelfreflectie.

De meest bizarre anekdote komt nog wel van een man die vertelt hoe hij in de schuur een eend aan het plukken was toen zijn dochtertje hem vroeg of ze het dode dier mocht aaien. Toen de eend kaal was en hij de kop en de poten eraf had gehakt, antwoordde hij op de vraag waar de eend was gebleven dat hij was weggevlogen. Hij vindt het grappig dat ze het aan de ene kant niet doorhad, en aan de andere kant mooi dat ze er ’s avonds van zat te smullen.

De jacht wordt vaak gebruikt als metafoor voor allerlei dingen die met de kloof tussen natuur en cultuur te maken hebben. Maar Gutiérrez lijkt zo ver van zijn onderwerp af te staan dat hij alleen maar observeert. Bijna als een konijn dat in de loop van een geweer kijkt.

    • Dana Linssen