Opinie

    • Hugo Camps

Cabrio

In het Belgische voetbalschandaal zwelt de rol van twee voetbalmakelaars met het uur aan. Mogi Bayat is zowat de Mino Raiola van België en Dejan Veljkovic is de machtige voedstervader van Balkanspelers. Beiden aangehouden. Tot nader orde zijn hun activiteiten in Nederland beperkt. Maar ook de polder zal de gevolgen dragen van het Belgische voetbalschandaal. De roep om een zuivering van het makelaarslegioen is doorgedrongen tot het cenakel van de FIFA. In overleg met de politiek wordt gewerkt aan reglementering en codering van het vak zaakwaarnemer. De wildgroei moet er uit, het cliëntelisme begrensd worden. Afbouw van monopolievorming is op weg naar een dictaat.

Nederlandse zaakwaarnemers komen zelden in opspraak, maar zijn daarom niet minder leep in het jongleren met centen en procenten. Wel behoeden ze zich voor het criminele derailleren in witwaspraktijken en fiscale onderduik. Al kennen ook zij de weg naar overzeese belastingparadijzen. Maar ik zou er geen maffia van maken.

Rob Jansen heeft het grootste sportmarketingbureau. Met de transfer van Dennis Bergkamp en Wim Jonk naar Inter maakte hij een eerste klapper. De Haagse voetbalmakelaar ging meteen cabrio rijden. Zowat alle grote spelers van Oranje horen tot zijn stal. Coaches en trainers inbegrepen. Van Phillip Cocu tot Dirk Kuijt, van Bert van Marwijk tot Mark van Bommel. Het wapen van deze zaakwaarnemer: Haagse bluf.

Daarnaast is hij een slaaf voor zijn cliënteel. Na de transfers houdt zijn bedrijf zich bezig met de spelersvrouwen en kinderen. De clan Jansen gaat op zoek naar de geschikte school, de betere kapper, het betrouwbare hulpje in de huishouding. Wie weet regelen ze ook al het crematorium.

Rob Jansen is een relatiepiraat. Hij schuimt de markt af met de dwingende kracht van een monopoliehouder. Hij loopt in en uit bij clubs en spelers alsof ze in zijn tuinhuisje wonen. Jansen rekent fors voor zijn diensten, maar een maffioso is hij niet. De miljonair is bij het vallen van de avond nog altijd vatbaar voor een vlok linkse weemoed. Zoals hij is opgevoed.

Nederlandse zaakwaarnemers zijn vaak regionaal georiënteerd. Sigi Lens was de man van de „kabel” en is nog steeds vertrouwensman van donkere spelers. De bloedgroep van Henk van Ginkel is Noord-Holland. Hij mocht Jaap Stam begeleiden. Henk was al even straight als de onovertroffen verdediger. Van Hollandse zuinigheid bleef niets meer over. Voor een interview met Jaap Stam koos de zaakwaarnemer de beste restaurants van Rome als locatie. Zijn kennis van dure wijnen werd uitbundig gedemonstreerd.

Het stille water onder de Nederlandse zaakwaarnemers is Sören Lerby. Hij beweegt zich in de dampkring van internationale topclubs en dat was Wesley Sneijder en Rafael van der Vaart niet ontgaan. Sören, als voetballer een nachtelijke bon vivant, is nu een vader voor zijn spelers. Een aantal Marokkaanse spelers kwam vreemd genoeg in handen van een esoterische advocaat uit Den Haag.

Het ras der voetbalmakelaars werd op een gegeven moment een plaag. De eerste de beste hond met een hoedje kreeg ook een licentie. Overigens hebben sommige makelaars een dubbele pet op: ze werken voor de club en voor de speler. Koehandel per decreet.

De grote schoonmaak nadert. Straks mag een zaakwaarnemer nog hooguit drie spelers per club in portefeuille hebben. Vooruitziende gozers hengelen koortsachtig naar een licentie voor hun vrouw.

Hugo Camps is journalist, columnist en schrijver.

    • Hugo Camps