Recensie

Een ‘Amsterdame’ draagt goud en is hip

Boekrecensie Naar het concept van How to be a Parisian Wherever You Are, is er nu ook een stijlgids over en voor de Amsterdamse vrouw.

De auteurs staan zelf ook in ‘De Amsterdame’. Beeld uit ‘De Amsterdame’ / foto Sophie van der Perre

Ze is te herkennen aan een liefde voor goede wijn, (garnalen)kroketten, gouden sieraden, exclusieve sneakers en trainingspakken. En woont natuurlijk in Amsterdam en houdt van kunst en uitgaan. Kent u zo iemand? Dan is de kans groot dat u te maken heeft met een ‘Amsterdame’, als we een nieuwe stijlgids die deze woordspeling introduceert mogen geloven.

Wie bij ‘dame’ nog denkt aan een nette of deftige vrouw kan dat idee beter opzijzetten. De Amsterdame is „het coolste meisje uit de klas” en een tikkeltje ordinair. Ze is eigenwijs, „neemt alles met een korreltje zout”, houdt van aandacht en heeft nooit spijt, want spijt kun je alleen hebben van dingen die je nooit hebt gedaan. Ook heeft ze allerlei willekeurig ogende tattoos op haar lichaam.

Naar het concept van de stijlgids How to be a Parisian Wherever You Are uit 2014, komen auteurs Lisa Maschhaupt (kapper en preparateur) en Mirjam Deen (kunstcurator) met een Amsterdamse variant vol tips & ticks en do’s & don’ts. Of, zoals ze het zelf omschrijven: levenswijsheden, ongeschreven regels en aangepaste wetten. De Parijse bestseller speelde in op een kennelijk wereldwijde fascinatie met de moeiteloze charme van de Parijse vrouw. De vraag is natuurlijk of er, binnen of buiten Amsterdam, ook interesse is in de (levens)stijl van haar Amsterdamse evenknie.

Belangrijker is misschien of er wel vrouwen zijn die leven, of het nastreven om te leven, zoals in De Amsterdame wordt omschreven. Hoeveel Amsterdamse vrouwen zouden een vriend verplichten om een bijna groteske tatoeage van een cavia op zijn arm te zetten, gewoon omdat zij zich een dagje slecht voelt? Of zouden een baan afslaan, omdat ze dan minder opzichtige sieraden moeten dragen? (Of hebben überhaupt zulke opzichtige gouden sieraden dat die niet geschikt zijn voor een werkplek?) En vast niet iedereen zal zich vinden in deze versie van het feminisme: „Voor de Amsterdame betekent het zijn van een feminist dat ze doet wat zij wil”.

Daarmee is zeker niet gezegd dat er geen handige of leuke weetjes in De Amsterdame staan. Deen en Maschhaupt geven genoeg tips waarmee je gelukzalige weekendjes in de stad kunt samenstellen. Met advies over mooie galeries, de lekkerste kroketten en frietboeren, de gezelligste cafés en de leukste koffietentjes. Wel jammer dat pas in het nawoord vermeld wordt dat een van de adresjes die wordt aangeprezen voor nieuwe gouden sieraden mede opgericht is door een van de auteurs.

Een Amsterdame doet niet aan vegetarisch („te ongezellig”). Ze wordt omschreven als een fervent vleeseter, die de Hollandse pot niet schuwt en graag experimenteert met nieuwe recepten, ingrediënten en kookboeken. Geen gedoe over eeuwig gezond eten en minstens vijf keer per week sporten. Geen waarschuwingen over hoe slecht alcohol is – verwacht eerder lofzangen op wijn –, geen pleidooien voor suiker- en vetloze diëten, geen raw food-fetisjisme. Het is eigenlijk één groot betoog om lekker te genieten van het leven in Amsterdam. Daarbij is het delen van al je genot op sociale media eens een keer geen sociale norm: geniet van lekker eten zónder dat je daar per se foto’s van moet laten zien.

Dat neemt allemaal niet weg dat De Amsterdame toch vooral een particulier egodocument lijkt van een paar leuke, bevoorrechte meiden over een tof leven, geschreven in de derde persoonsvorm. Het maakt dat je vaak het gevoel hebt dat het boek vooral bedoeld is om een kijkje te nemen in het leuke leven van iemand die meer tijd, geld en lef heeft dan jijzelf.

Lisa Maschhaupt en Mirjam Deen: De Amsterdame. Unieboek | Het Spectrum, 255 blz., € 19,99.

●●●●●

    • Laura Klompenhouwer