Opinie

    • Arjen Fortuin

Maarten Biesheuvel zorgt voor onvergetelijke tv in DWDD

Zap Schrijver Maarten Biesheuvel was dinsdag in vorm als hoofdact van De Wereld Draait Door.

Maarten en Eva Biesheuvel in De Wereld Draait Door (BNNVARA)

De grote (of in elk geval verse) vis van de avond was natuurlijk Rob Jetten, de nieuwe fractievoorzitter van D66. „Ik geloof niet dat hij vanavond al ergens zit”, zei Twan Huys in RTL Late Night. Kennelijk had niemand hem durven vertellen dat Jetten bij Pauw te gast was.

Daar vertelde de 31-jarige politicus dat hij al enkele weken geleden op de hoogte was gebracht van het nakende afscheid van Alexander Pechtold. Het was hem verteld omdat hij moest helpen met het voorbereiden van het uitzwaaien tijdens het congres.

Pauw vermoedde een nadrukkelijker vorm van voorsorteren door de vertrekkende leider. Hij wilde weten waar die wekenlange voorbereiding precies uit bestond. Jetten gaf geen details, ook niet na aandringen van de interviewer. „Heeft u zelf het idee dat u antwoord geeft op mijn vraag?” vroeg Pauw uiteindelijk. Ook daar zwom Jetten soepel van weg.

Lees ook: Voor de één is hij ‘Messi’, voor de ander is hij ‘lastig te definiëren’

Eerder op de avond klonk er in De Wereld Draait Door, dat Jetten vast ook wel even had gebeld, weinig vertrouwen. Er werden filmpjes getoond van een joggende Jetten die (niet heel overtuigend) zichzelf introduceerde. De bijnaam Robot Jetten werd geïllustreerd met beelden waarin de nieuwkomer wel erg machinaal vragen negeerde en antwoorden herhaalde. We zagen een foto van een kinderstoel. „Je wenst hem een borrel en een traininkje charisma toe”, rondde Splinter Chabot (JOVD, dus een concurrent) af. Geinig, maar het had wel een onsje minder gemogen.

De hoofdact van DWDD was een spektakelstuk. Een riskant spektakelstuk, want wie Maarten Biesheuvel uitnodigt, vraagt niet alleen een P.C. Hooftprijswinnaar aan tafel, maar ook een patiënt die het afgelopen jaar meer dan zes maanden in een gesloten inrichting zat. Wanneer is iets nog een interview en wanneer wordt het aapjes kijken?

Gelukkig was Biesheuvel in vorm. Zijn haar stond alle kanten op en hij droeg een felblauwe trui. Naast hem zat, zoals vrijwel altijd, zijn vrouw Eva. Biesheuvel trilde een beetje en zat soms aan zijn hoofd. Hij vertelde Matthijs van Nieuwkerk dat hij af en toe tv keek („ik vind jou wel aardig hoor”), maar dat het apparaat bij ‘politiek, sport, wielrennen, voetbal’ meteen uit ging. Dan zal DWDD regelmatig worden geslachtofferd in Sunny home, zoals het Leidse huisje van de Biesheuvels heet. Overigens ben ik niet objectief over Maarten Biesheuvel; ik ben betrokken bij de organisatie van de J.M.A. Biesheuvelprijs.

De aanleiding voor het gesprek was de vorige week verschenen bundel Verhalen uit het gekkenhuis, waarin door Eva Biesheuvel verzameld, eerder gepubliceerd werk is opgenomen. Maar ook een paar nieuwe mini-verhalen en enkele briefjes die Maarten vanuit de inrichting aan haar schreef. Hij las ze aan tafel voor, met Eva er vlak naast.

Dat leverde onvergetelijke televisie op. Door de teksten klonk de paniek van de opgesloten gek, de liefde voor zijn vrouw én de echo van de briljante schrijver die Biesheuvel was. Hij vertelde erin dat hij nog steeds verliefd was op Eva, inclusief vermelding van de eerste ontmoeting („tien voor half drie, 4 augustus 1958”).

Het mooiste briefje ging zo: „Het gaat nu veel beter met me. Ik kan sjouwen. Ik zal boodschappen voor je doen en ik ga om tien uur ’s avonds naar bed. De televisie is niet slecht. De klok, Eva: tik-tak-tik-tak-tik-tak-tik-tak. Darling, haal me hier gauw weg, ik houd het hier niet uit, ik houd het hier niet uit.” Biesheuvel ontroerde er zichzelf, tafeldame Fidan Ekiz en minstens één kijker mee.

    • Arjen Fortuin