Recensie

Hannigan en De Leeuw: een uitzonderlijk liedduo

Sinds hun internationaal bejubelde Satie-cd (2016) staan Barbara Hannigan en Reinbert de Leeuw te boek als een uitzonderlijk liedduo. Op hun lang verwachte tweede album Vienna: Fin de Siècle maken ze die reputatie dubbel en dwars waar.

In het Wenen van omstreeks 1900 werd het romantische kunstlied tot een intens kookpunt gebracht. Getuige Schönbergs Vier Lieder opus 2 of Bergs Sieben frühe Lieder. Hypergeladen miniatuurtjes zijn het, op het snijvlak van laatromantiek en ontluikend expressionisme. Hannigan doordesemt haar chromatische lijnen met Weltschmerz en verlangen, maar behoudt lichtheid en souplesse. Op strategische momenten laat ze haar lenig vibrerende geluid uitdunnen tot bijna-spreekzang. Ronduit griezelig is het quasi-gefluisterde ‘mir war so bang’ in Bergs Traumgekrönt. In Weberns Fünf Lieder heeft De Leeuw aan een paar maten genoeg om mysterieuze nachtelijke werelden op te roepen.

    • Joep Christenhusz