Thuiskok. Terloopse kennis

Limburg heeft op culinair gebied een streepje bij me voor, omdat er gekookt wordt in een Bourgondische stijl die lijkt op de Franse keuken. De paar keren dat ik er geweest ben, heb ik er heerlijk gegeten, en ook een patatje zuurvlees of een stuk vlaai sla ik niet af.

Maar veel meer dan dat weet ik niet van de Limburgse keuken. En dat terwijl het een keuken met veel variëteit is. Vraag een Limburger om typische streekgerechten en hij zal je een wedervraag stellen: over welke streek heb je het? De verschillen tussen Midden- en Noord-Limburg, Zuid-Limburg, Maastricht en de regio Kerkrade en Vaals zijn net zo groot als die tussen Friesland en Brabant.

Hoe ik dit weet? Dankzij Netty en Wil Engels-Geurts, die al veertig jaar over de Limburgse keuken schrijven. Dat vieren ze met hun veertigste kookboek: Limburg op z’n lekkerst. Ruim honderd recepten van soep tot taart, van vlees tot groente en broodbeleg tot drank hebben de twee auteurs de laatste decennia verzameld.

Het is even wennen als je dit boek openslaat. Kookboeken zijn tegenwoordig zo mooi, dat de eenvoud van dit exemplaar gedateerd aandoet. Een van de twee gebruikte lettertypen doet me denken aan het vreselijke Comic Sans. De ingrediëntenlijsten en foto’s lijken met Word op de pagina’s te zijn gesleept. Het kookboek heeft iets weg van zo’n online fotoboek dat je van vakantiefoto’s laat maken. Maar laten we niet doen alsof de opmaak alles is. Ik heb zat chique stoeptegels en uitgeprinte Instagramaccounts voorbij zien komen die er zo mooi uitzagen dat je ze niet wilde aanraken. Sloeg je ze toch open, dan bleken er verschrikkelijke recepten in te staan.

Dat is bij dit kookboek niet het geval. De recepten zijn net als de opmaak simpel, maar bevatten veel (historische) kennis van de Limburgse keuken. In terloopse bijzinnen lees je dat een vlaai uit de hand gegeten wordt – van punt tot korst – en dat men vroeger roggebrood van zuurdesem bereidde, omdat dat lang houdbaar is en er maar eens in de twee weken plek was om brood te bakken bij de gezamenlijke bakkerij. Ik twijfel wel nog of ik worstenbroodjes bij Kerstmis moet serveren – ook zo’n Limburgse traditie.

Het leuke is dat ook dit boek maar weer eens aantoont hoe verscheiden die verfoeide Nederlandse keuken is. Voor nieuwe recepten hoef je niet verder te kijken dan Limburg.

    • Sam de Voogt