Opinie

    • Arjen Fortuin

Corry Konings is de sterkste in Expeditie Robinson

Zap Na een kolossale ruzie veranderde Corry Konings van cultheld in de mogelijke duivel van het survivalprogramma. Maar huilen is voor de andere deelnemers te laat: ze lijkt te gaan winnen.

Corry Konings in Expeditie Robinson 2018 (RTL 5)

Vorige week zapte ik langs Expeditie Robinson en bleef ik even hangen. Logisch, want alle deelnemers hingen ook. Ze moesten zich zo lang mogelijk vasthouden aan zo’n typisch Robinson-reuzeknutselding dat steeds schever kwam te staan. Een voor een plonsden de kandidaten in het water. Een blonde vrouw viel als eerste.

Verrek, dat was Corry Konings! Ik had wel gelezen dat de 67-jarige zangeres dit jaar de oudste deelnemer was, maar was er een beetje van uitgegaan dat ze inmiddels wel zou zijn afgevallen. Daar had ik even buiten taaie ‘Corry King’ gerekend! Terwijl de Robinsonners zich aan hun touw vastklampten, probeerde ik me te herinneren wat ook alweer de grootste hit van Corry Konings was. Daarna had ik zeven dagen Ik krijg een heel apart gevoel van binnen in mijn hoofd.

Helaas ben ik daarna weggezapt, waardoor ik miste hoe de Grand Old Lady van Kamp Zuid het middelpunt werd van een kolossale ruzie: zij was te dicht bij de hangmat van kampgenoot Aisha gaan zitten, weigerde op te schuiven, waarna een monumentale woordenwisseling volgde. Heel aparte gevoelens braken van binnen naar buiten; leven en laten leven zat er niet meer in. Even later zat Aisha op een motorboot terug naar de bewoonde wereld. (Zelf zou ik Robinson nog geen halve dag volhouden, maar ik was vroeger ook al heel slecht in schoolreisjes.)

In die bewoonde wereld ging de Robinsonruzie deze week door. Konings zei in RTL Late Night met Twan Huys dat Aisha eerder die ochtend haar kokosolie niet had willen uitlenen. Ook had Aisha haar ‘duivel’ genoemd, maar dat was er door de programmamakers uitgeknipt. In het volgende RTL-programma (Boulevard) was Aisha daar dan weer boos over.

Zo werd Corry Konings in één aflevering van cultheld tot mogelijke duivel – reden genoeg om donderdag op RTL 5 het vervolg te bekijken. Op de anderen kon ik me niet meer concentreren, al zag ik wel dat het allemaal heel spectaculair, ingewikkeld, giftig en een beetje ongeloofwaardig werd.

Donderdag begon slecht voor Konings: ze werd met twee anderen verbannen naar het ‘Duivelseiland’. Had Aisha het toch goed gezien! Maar daar nam Corry als eerste de schop ter hand om een nieuwe slaapplaats te maken. „Wat een mannetjesputter”, zei een lotgenoot bewonderend. Als thuis de tuinman komt, vertelde ze, helpt Corry ook gewoon mee met de heg. Waarschijnlijk begon het bij de anderen te dagen: huilen is voor hen te laat – Corry Konings gaat Expeditie Robinson winnen.

Brel het hoogtepunt van de tv-week

Uren later werd ik eindelijk verlost van de Koningsliederen in mijn hoofd, toen ik de Franse documentaire Jacques Brel. Gek van het leven (NTR) opzocht. Het werd het hoogtepunt van de televisieweek met talloze prachtbeelden van de optredende Brel, steeds weer met het zweet gutsend van zijn gezicht. Elk optreden was een sprint van 90 minuten; aan toegiften deed Brel niet. Dinsdag is hij 40 jaar dood.

‘De zanger gretig, de mens beschaamd” vatte de voiceover het bestaan van Brel samen. Die had toch al een geweldige tekst – het was haast een gesproken essay, waarin gewag werd gemaakt van „een verliefd soort vrouwenhaat” waar Brel aan leed.

In anderhalf uur werden we naar het hart van een kunstenaarschap geleid. Al keurde Brel zelf dat etiket af. Hij geloofde niet in het bestaan van talent. Wat hij deed was ambachtswerk. Hij was blij als men later zou zeggen dat hij „aardige, oprechte liedjes” had gemaakt. Hoe zeg je ‘understatement van de eeuw’ eigenlijk in het Frans?

    • Arjen Fortuin