Namens hoeveel studenten spreken bezetters UvA eigenlijk?

Talk of the Town Studenten bezetten vorige week het P.C. Hoofthuis in de Spuistraat. Hun eisen zijn divers. Maar of de meerderheid het ermee eens is?

Foto ANP

„Willen jullie vrijwillig weggaan?”, vroegen de ME'ers vorige week vrijdag aan de studenten die de toegang tot het P.C. Hoofthuis van de geesteswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam aan de Spuistraat versperden. Andere studenten hadden het gebouw bezet. „We gaan niet weg”, antwoordden ze, „we willen media-aandacht”. De sfeer was luchtig. Met landelijk verspreide beelden van weggesleepte studenten zou er vast steun komen voor nog meer actie tegen bezuinigingen op hoger onderwijs. Ook eisten de actievoerders, verenigd onder de naam Autonome Universiteit Postcolonial House, onder meer verdere democratisering door een instemmingsrecht op de begroting en een recht om managers af te zetten. Het plan dat is opgesteld door een diversiteitscommissie voor meer etnische en genderdiversiteit aan de UvA zou moeten worden uitgevoerd.

De voorzitter van het College van Bestuur, Geert ten Dam, is het al met een aantal eisen eens en meldde zich bij de voordeur van het bezette gebouw, maar werd niet toegelaten. Burgemeester Halsema stond later zo’n tien minuten tegen de dichte voordeur van het P.C. Hoofthuis gedrukt, omringd door oprukkende camera’s, studenten en beveiligingsmensen. Niet prettig. De bezetters waren best bereid met haar te praten maar ze moesten eerst onderling overleggen, verklaarde een woordvoerder door de telefoon. Maar collectief overleg zonder leiding duurt lang, dus uiteindelijk vertrok Halsema.

Als Halsema en Ten Dam wel waren binnengelaten, zouden ze weinig hebben bereikt, erkende ook de anonieme actievoerder telefonisch. Vrijwillig vertrek scheelt ook media-aandacht. De politie beperkte die aandacht door fotografen en journalisten op afstand te zetten. Daarna werden deurblokkeerders en bezetters één voor één in de arm genomen of weggesleept. De meesten werden meteen vrijgelaten.

Lees ook: Politie ontruimt bezet UvA-gebouw

De steun is nog beperkt. Een paar honderd studenten stonden om het gebouw heen. En er waren organisaties die hun bijval uitten, zoals de Landelijke Studentenvakbond, ASVA studentenunie en WO in Actie. Maar hoe zit het met de meerderheid van de Amsterdamse studenten? Die zijn weinig betrokken bij de universiteitspolitiek, ondanks uitbreiding van de interne inspraak na de bezetting van het Maagdenhuis in 2015 – er zit nu zelfs een student in het College van Bestuur. Toch was de opkomst onder studenten bij de jaarlijkse verkiezingen afgelopen zomer laag: voor de faculteit Geesteswetenschappen stemde slechts 17 procent. Voor de Centrale Studentenraad namen nog minder studenten de moeite: 11 procent. De meerderheid zwijgt.

Protest tegen de bezetting

Een studentenfractie, De Vrije Student, protesteerde tegen de bezetting, waardoor het onmogelijk was geworden om te vergaderen over het diversiteitsbeleid, een speerpunt van de actievoerders. „Op het moment dat mijn mede-raadsleden het gebouw wilden betreden, werden zij geblokkeerd”, aldus David Nelck van De Vrije Student. „Door de bezetting en de gestelde eisen, die nauwelijks iets met onderwijs te maken hebben, wordt de aandacht afgeleid van het echte probleem binnen het wetenschappelijk onderwijs, namelijk béter onderwijs.”

Hoeveel studenten zouden het met De Vrije Student – twee van de twaalf zetels in de Centrale Studentenraad en twee van de zeven in de studentenraad van de faculteit – eens zijn? Achter de eis de werkdruk te verminderen zullen veel studenten en docenten zich wel scharen, vermindering van het aantal toetsmomenten ook. Maar wie steunt de eis tot „een plan van aanpak voor dekolonisatie van de universiteit”?

De bezetting eindigde in een routineuze politie-operatie – al klaagden sommigen later over „mishandeling” door de ME – die tot laat in de nacht duurde. Er werden 31 studenten opgepakt, waarvan drie er met een boete vanaf komen omdat ze meteen hun naam opgaven. De andere 28 moeten op 12 oktober voorkomen bij de rechter. Daar kunnen ze hun eisen nog eens uitleggen.

    • Maarten Huygen