Opinie

    • Arjen Fortuin

Een heerlijke voetbalavond op tv

Zap

Matthijs de Ligt analyseert Bayern München-Ajax.

Weten ze bij de NOS wel dat de rechten van de Champions League zijn verkocht aan Veronica? Dat de publieke omroep nog geen grassprietje van Bayern-Ajax in beeld mag brengen, weerhield het Sportjournaal er niet van om diverse mensen naar Beieren te sturen. Op een persconferentie nam Bert Maalderink een oude anekdote door met Arjen Robben. Die werd ooit door Ajax-directeur Leo Beenhakker ‘Arjan’ genoemd en tekende (ik kan dat meevoelen) niet veel later voor PSV.

Jeroen Elshoff was er ook. Hij stond twee uur voor de aftrap in de buurt van het stadion. Ik stelde me voor hoe hij daarna ergens in München een bierhalletje zou zoeken om toch de wedstrijd nog te bekijken. Hoe dan ook, deze publieke investering leverde geen snipper nieuws op die niet ook al bij Veronica te zien was.

En elders. Want wat was er te zien op Ziggo Sport Extra terwijl Veronica op het open net Bayern-Ajax uitzond? Juist! Bayern-Ajax! Dus had ook Jack van Gelder een ticket gekregen. Hij mocht Louis van Gaal interviewen aan de rand van het veld. Toeval zijn die dingen niet. Ziggo is niet alleen eigenaar van de zender, maar ook shirtsponsor van Ajax en die club had Van Gaal uitgenodigd voor de wedstrijd.

Ook Ronald de Boer was in München, zo bleek. Hij begeleidde gasten van Ajax en had ’s middags getokkeld in het oude Olympiastadion. „Dat zijn leuke tripjes”, verklaarde zijn broer Frank.

Had dan echt iedereen zich aangesloten bij de grote Ajax-exodus naar Zuid-Duitsland? Nee. Drie mensen waren aangewezen als designated survivors: presentator Hélène Hendriks, Frank de Boer en Johan Derksen waren in Nederland gebleven. Zij moesten vanuit de studio de wedstrijd analyseren.

Derksen leek dat vooraf al overbodig te vinden. Al dagen verkondigde hij dat Ajax geen schijn van kans zou maken. Inderdaad leek het in de eerste tien minuten of de Duitsers het arme Ajax achteloos zouden verorberen, zoals je een worstje weghapt tussen twee pullen Oktoberbier door.

Maar ja, de Amsterdammers werden brutaler en beter en zo stond het bij rust gewoon één-één. Dat kwam volgens Derksen niet door Ajax, maar omdat de Duitsers zo slecht waren. Ineens zag hij „een unieke kans om Bayern München een geweldige draai om de oren te geven”. Tja – met zoveel opportunisme begon het een parodie op wedstrijdanalyse te worden.

De ernstige Frank de Boer probeerde er nog iets verstandigs tussen te frommelen. Al ging het ook bij hem vooral over spelers en momenten en maar weinig over tactiek, terwijl Frank de Boer dáár juist veel meer verstand van heeft dan wij, de thuiskijkers. Drie kwartier later bleek dat we een heerlijke voetbalavond meegemaakt hadden. Derksen voltooide zijn U-bocht door te verkondigen dat het ‘fantastisch’ was geweest en dat Ajax Bayern had ‘overtroefd’. Hij verwaardigde zich om de veelvuldig door hem beschimpte ‘vreselijk eigenwijze’ trainer Erik ten Hag een complimentje toe te spelen: „Het is ook zijn gelijk, een beetje.” Dat dachten wij thuis ook, ja.

Aan het eind van de wedstrijd bleek vooral weer dat een memorabele voetbalavond niet wordt gemaakt door legers verslaggevers en analisten, maar door de spelers. De in augustus negentien geworden aanvoerder Matthijs de Ligt vertelde doodkalm wat er goed en fout was gegaan op het veld – terwijl er nog een grasspriet aan zijn linkerwang gekleefd zat. Hij zette de kroon op alle analyses: „Bayern uit is een lastige wedstrijd.”

    • Arjen Fortuin