Recensie

Jong talent Stijn Bouma kiest met ‘Lejla’ en ‘Regained Memory’ zijn eigen pad

Drama De Nederlander Stijn Bouma maakte voor zijn filmopleiding in Sarajevo drie films. De langere speelfilms ‘Lejla’ en ‘Regained Memory’ werpen een liefdevolle blik op thema’s als herinneringen en de oorlog in Joegoslavië.

Beeld uit 'Regained Memory'

Van het jonge talent Stijn Bouma konen nu twee (een korte en een midellange) films tegelijkertijd in de bioscoop. Dat heeft als voordeel dat niet alles meteen van het welslagen van een speelfilm afhangt, maar dat je in alle rust kennis kunt maken met hoe zijn kunstenaarschap zich ontwikkelt. Idealiter was ook nog zijn kortfilm Visite aan het distributieprogramma toegevoegd, die net op het Nederlands Film Festival in première is gegaan. Bij elkaar een drieluik van een nieuwe generatie observerende, slow cinema, waarin de pijn van het leven tussen de scènes bloedt, als ware elke cut een litteken in de tijd.

Zowel het twintig minuten durende Lejla als het een uur tellende Regained Memory zijn geproduceerd in het kader van Bouma’s opleiding aan Béla Tarrs film.factory aan de Filmacademie van Sarajevo, waar alle grootheden uit de hedendaagse artfilm hebben lesgegeven. Behalve Tarr zelf, ook Cannes-festivalfavorieten als Mexicaan Carlos Reygadas of de Taiwanese filmkunstenaar Apichatpong Weerasethakul, de Amerikaanse cultfilmer Abel Ferrara en Portugees Pedro Costa. Het is aan Bouma’s talent te danken dat zijn beide films zelfbewust hun eigen pad kiezen. Lejla was destijds geselecteerd voor het Cinéfondation-programma in Cannes; Regained Memory beleefde afgelopen zomer zijn wereldpremière op het International Film Festival Karlovy Vary.

Natuurlijk erkennen de films de traditie waarin ze staan, maar Lejla en Regained Memory zijn ook nadrukkelijke films die onbevangen en geïnteresseerd een menselijk liefdevolle blik werpen op die nieuwe omgeving waarin Bouma zich een paar jaar bevond. Geen wonder dat onderwerpen als de oorlogen in het voormalige Joegoslavië er een rol in spelen. Net als de vraag hoe onze herinnering werkt.

    • Dana Linssen