Opinie

    • Karl Vannieuwkerke

E viva Alejandro!

2018/03/30, Merkem, Karl Vannieuwkerke, foto's katrijn van giel. Katrijn van Giel

Dolken, messen, pek en veren. De galg. Dat is waarmee de wereldtitel van Alejandro Valverde door Belgische opinieschrijvers is onthaald. Wielerjournalisten en senior writers die al jaren in het wereldje gedijen en geduldig gewacht hebben op dit moment. Nu moest het eruit. Vernietigende woorden die brandden als hete lava tegen de kraterwand van een na eeuwen wakker geworden vulkaan: ‘De veelzijdigste én de foutste!’ en ‘Niet goed voor het wielrennen!’ of ‘Overblijver van een generatie die reed met doping als brandstof!’ Koppen en meningen die pijn doen aan de ogen. Alsof ze na vijftien jaar uit een nachtmerrie waren ontwaakt. Eén renner – die zijn straf al heel lang geleden heeft uitgezeten – had hun credibiliteit blijkbaar op het spel had gezet. Daarom moesten ze nog eens extra kritisch zijn. Tot heil van de eigen geloofwaardigheid.

Wielerjournalisten moeten zich geen illusies maken. Ze worden al lang niet meer au sérieux genomen door de buitenwereld en al helemaal niet door collega’s uit andere sporten. De koers heeft iedereen die er actief in is – van klein tot groot – besmet en een imago aangepraat dat nooit meer kan worden opgepoetst. Daar zal geen enkel opiniestuk nog verandering in brengen. De krassen zijn blijvend.

Valverde rijdt al een kwarteeuw wielerwedstrijden en wint al vijfentwintig jaar aan één stuk elk seizoen een mandje vol wedstrijden. De onoverwinnelijke. Van bij de junioren tot op zijn achtendertigste. We zijn de tel kwijt. De overwinningen zijn in elk geval talrijker dan het aantal flesjes shampoo dat hij in al die jaren heeft gebruikt. In 2003 stond hij een eerste keer op het podium van een WK, in 2018 voor de zevende keer. Ergens halverwege die reeks moest hij voor twee jaar aan de kant. Samen met zijn hond Piti, een handvol voetballers, een rits atleten en wat tennisspelers zat hij wel eens in het dokterskabinet van de genaamde Eufemiano Fuentes. De voetballers mochten nog wereldkampioen worden, de atleten olympische medailles pakken en de tennisspelers finales van grand slams winnen. Allen kregen ze standbeelden. Moet voor Valverde dan de brandstapel wachten? Kom op. Alejandro Valverde kon na zijn schorsing wat niemand hem voordeed. Zijn erelijst is geboetseerd door doorzettingsvermogen, mentale weerbaarheid en uitzonderlijke klasse op een fiets.

We hebben een gedroomde wereldkampioen! De Spanjaard heeft voor eeuwig een stempel gedrukt op de wielergeschiedenis. Hij heeft herinneringen gebeiteld om te koesteren. Dat besef drong gisteren kort na de aankomst helemaal door.

Om het met de woorden van Charles Aznavour te zeggen: ‘Je n’oublierai jamais!’

Karl Vannieuwkerke is presentator bij de Vlaamse omroep VRT.
    • Karl Vannieuwkerke