Foto David van Dam

‘De vaste lasten zijn zo hoog in Nederland. Dat is in Irak anders’

Arme werkenden Het aantal werkenden dat in armoede leeft, is in dertien jaar tijd anderhalf keer zo groot geworden. Desondanks zijn ze een blinde vlek voor gemeenten. NRC sprak met Ali Hussein, automonteur.

Zonder gemeentelijke uitkering zou het Ali Hussein (34) nooit zijn gelukt: zijn eigen autogarage beginnen op een industrieterrein in Delft. Maar nu, anderhalf jaar later, is Hussein nog steeds afhankelijk van zijn uitkering: een tijdelijke aanvulling voor ondernemers die niet boven bijstandsniveau uitkomen.

Sinds Hussein begin 2016 uit Irak naar Nederland kwam, met zijn Nederlandse vrouw en twee zoontjes, heeft hij nooit een week vrij gehad. Hij werkt zes dagen per week en hij weet het zeker: op een dag wordt zijn zaak winstgevend genoeg. „Mensen die hier komen zijn tevreden. Dat levert mond-tot-mondreclame op.”

Nadeel is dat zijn garage niet zichtbaar is vanaf de weg. Het zit verscholen achter een ander gebouw met bedrijven. Hussein denkt niet dat het veel uitmaakt. Hij ziet zijn klantenkring groeien, al gaat het langzaam.

Het gezin van Hussein zit ruim onder de armoedegrens die het Sociaal en Cultureel Planbureau hanteert. Een gezin met twee kinderen heeft volgens het planbureau 1.830 euro per maand nodig voor basisbehoeften en nog eens 170 euro voor basale extraatjes zoals een kleine vakantie of een sportles voor de kinderen.

In de zomermaanden maakte de garage steeds zo’n 550 euro winst. Daarbovenop kreeg Hussein maandelijks 1.000 euro van de gemeente. Zijn Nederlandse vrouw is opgeleid tot onderwijsassistente, maar zij kan nu niet werken wegens een zorgtaak in de familie.

Het maakt dat Hussein extra zuinig moet zijn. „De vaste lasten zijn zo hoog in Nederland. Dat is in Irak anders.”

Als Hussein onverwacht een grote uitgave moet doen, omdat zijn wasmachine bijvoorbeeld kapot gaat, zou hij een groot probleem hebben. „Dan moet ik via Marktplaats een hele goedkope gaan vinden.”

Lees ook: Arme werkenden staan niet op de radar

Op vakantie is zijn gezin nog niet geweest, maar op sommige dingen wil Hussein niet besparen. De taekwondolessen van zijn oudste zoon (7 jaar) bijvoorbeeld. „Ik wil dat hij meer te doen heeft dan naar school gaan en thuis zijn, sport is ook belangrijk.” Het scheelt dat Hussein daar korting op krijgt via een stadspas voor gezinnen met een laag inkomen.

De gemeentelijke uitkering voor ondernemers kan Hussein nog maximaal anderhalf jaar krijgen. Wat als het hem niet lukt om zijn garage dan genoeg winst te laten maken? Hij denkt er geen seconde over na: „Het gaat lukken.”

    • Christiaan Pelgrim