Opinie

    • Frits Abrahams

Nog te vroeg om te kiezen

Wie spreekt de waarheid, Brett Kavanaugh of Christine Ford? Het is niet alleen in Amerika, maar ook in Nederland een vraag die in menige conversatie blijft opduiken. Begrijpelijk, want de donderdag door CNN live uitgezonden zitting van de Senaatscommissie hakte er stevig in.

Wat mij naderhand het meest verbaasde, was de stelligheid waarmee voor de een óf de ander gekozen werd. Commentatoren en kranten die ik graag serieus neem, zoals The New York Times, kozen zonder voorbehoud voor Ford op grond van haar getuigenis. Zij was geloofwaardig, hij niet, vond de hoofdredactie van The New York Times in een commentaar. Op CNN wemelde het van de deskundigen die geen enkele twijfel meer leken te kennen: Ford sprak de waarheid, Kavanaugh loog.

Vanwaar al die zekerheid? Zelf zag ik eerst Kavanaugh, live tot na middernacht, en pas de volgende dag een opname van de getuigenis van Ford. Ik vond beiden authentiek, om dat vaak misbruikte woord toch maar weer eens te gebruiken. Ford in de serene voordracht van haar aanklacht, Kavanaugh in zijn aan razernij grenzende woede.

Vooral de metamorfose bij Kavanaugh was opmerkelijk. Vorige week beschreef ik op deze plaats hoe gedwee en stijfjes hij was geweest in het interview bij Fox News. Dat gedrag had hij zich ongetwijfeld op gezag van zijn adviseurs aangemeten. Het moet tot hem doorgedrongen zijn dat hij het op die manier niet zou redden. Hij was opeens een tijger geworden die brullend op zijn vijanden afstoof. Er waren momenten waarop ik dacht dat hij onder zijn emoties zou bezwijken. Dan was hij op de rand van tranen en probeerde hij zich te vermannen door zijn tong in zijn wang te duwen.

Zijn vrouw zat dicht achter hem hevig te slikken. Zou hij zich omdraaien, opstaan en snikkend zijn hoofd in haar schoot leggen, of zou hij haar van haar stoel rukken om samen in opperste verontwaardiging de zaal te verlaten? Fuck them all, Ashley!

Het leek even allemaal mogelijk.

Hoe zou ik kunnen kiezen tussen twee zulke overtuigende ‘optredens’? Als ze toneel speelden, deden ze dat beiden zó goed dat het onmogelijk was te bepalen wie de waarheid sprak en wie niet. Elke gissing is volkomen speculatief. Het is ook niet gezegd dat één van hen liegt. Wat voor Ford een onuitwisbare aanranding was, kan voor Kavanaugh een allang vergeten pesterij zijn geweest.

Er zullen via nader onderzoek meer feiten op tafel moeten komen voordat een oordeel mogelijk is. Tot dan toe verdient de beschuldigde de gunst van de twijfel. Ik heb door Amerikaanse commentatoren horen zeggen dat Kavanaugh zélf die feiten moet leveren. Dat is de rechtsstaat op z’n kop. Wie beschuldigt moet bewijzen, althans, op zijn minst een poging doen. Ford deed dat ook, maar er bleven hiaten – datum, locatie – in haar verhaal. Wat haar getuigenis nodig heeft, is de bevestiging door een van de aanwezigen in het huis waar het incident heeft plaatsgevonden. Zo niet, dan kan Kavanaugh alleen nog beschadigd worden door een van de nieuwe aanklachten.

De vraag is of hij nog langer een positie in de Supreme Court moet nastreven. Hij heeft zijn Democratische tegenstanders zó geschoffeerd dat hij moeilijk nog als objectieve opperrechter zal kunnen functioneren. Wie woedend is zegt altijd te veel.

    • Frits Abrahams