Hier voelen Polen zich even thuis

Poolse feesten

Discotheek Chez Marknesse organiseert om de maand een feest gericht op Polen. „Dankzij hen kan ik blijven bestaan.” 

Tijdens de zogeheten EU-party’s in discotheek Chez Marknesse is de uitsmijter, het barpersoneel en de muziek Pools. Foto Nick Somers

Grzegorz Sopel (33) wilde weer een keer op z’n Pools dansen. Een combinatie van stijldansen en fistpumping, het liefst samen met een meisje. Een Pools meisje, welteverstaan. Want zij kunnen het allerbeste dansen.

Sopel, een kleine man met kort, stekelig haar die zich ‘Gigi’ laat noemen, woont en werkt sinds vier weken in het nabijgelegen Flevolandse Swifterbant. Een vriend die ook in de polder woont, heeft hem deze zaterdagavond meegenomen naar discotheek Chez Marknesse. De club heeft een goede reputatie, zegt Sopel. Er komen dj’s die in Polen beroemd zijn en de mooiste meisjes.

Sopel kijkt naar twee jonge vrouwen die wild bewegen in het felle licht van de stroboscoop. Met hun hoofd in hun nek zingen ze mee met de Poolse liefdesliedjes, waar dj Mozbi een harde beat onder heeft gezet. Hun geblondeerde haren zwaaien heen en weer.

Chez Marknesse organiseert om de maand een zogeheten EU-party. Iedereen is welkom, zegt eigenaar Louw Mulders (62), „maar eigenlijk is het gewoon een Polenfeest”. De dj’s, de uitsmijter en het barpersoneel zijn vanavond Pools. Het logo van het feest is een rood-witte vlag. Op tafels staan bordjes met het woord rezerwacja – ‘reservering’ in het Pools.

Het idee voor het feest ontstond vijf jaar geleden toen Mulders het aantal bezoekers van zijn discotheek zag kelderen. Voor een nieuwe doelgroep hoefde hij niet ver te zoeken: in het gebied rond Marknesse werken duizenden Polen, voornamelijk in de kassen.

Foto Nick Somers
Foto Nick Somers
Foto Nick Somers

Festivals en Netflix

Het is een trend die in heel Nederland zichtbaar is: discotheken moeten zich vernieuwen om het hoofd boven water te houden. In de afgelopen tien jaar nam het aantal disco’s met bijna de helft af, blijkt uit cijfers van de Koninklijke Horeca Nederland. De clubs worden weggeconcurreerd door andere vormen van vermaak, zoals festivals en Netflix.

Verschillende discotheekeigenaren besloten zich te richten op de duizenden Polen die jaarlijks naar Nederland komen. In het hele land zijn Poolse feesten te vinden. Sommige clubs zijn zelfs volledig aan de Oost-Europeanen gewijd, zoals de Polska Dyskoteka Luna, in het Brabantse Loosbroek.

Mulders is blij met zijn Poolse klanten. „Dankzij hen kan ik blijven bestaan.” Ook zegt hij dat Poolse feestgangers gezelliger, minder agressief en schoner zijn dan Nederlandse. Zijn dochter Laura, ook werkzaam in de discotheek, knikt instemmend. „Ze zijn netter opgevoed. Ik wou dat we iedere week een EU-party hadden.”

Foto Nick Somers
Foto Nick Somers

‘Hier praat iedereen met elkaar’

Een half uur na openingstijd staan al tientallen Polen op de dansvloer van Chez Marknesse. Ze bewegen wild op de elektronische muziek. Ze slaan met hun vuist in de lucht, springen op en neer en ‘hakken’ op de met discolampen verlichte vloer. Veel Polen hebben glowsticks om hun polsen en enkels, sommigen dragen sneakers met een verlichte zool. Een groot deel van de bezoekers is duidelijk onder invloed van drank of drugs. Hun pupillen zijn groot, hun kaken staan strak.

Het valt op dat weinig feestgangers hun telefoon in hun hand hebben. Ook blijven de banken en barkrukken langs de dansvloer leeg. Daaraan zie je dat het een Poolse avond is, zegt Wiktoria Szromek (19). Szromek woont al zeven jaar in Nederland, sinds kort in Rotterdam. Ze gaat naar iedere EU-party in Marknesse.

„Hier danst en praat iedereen met elkaar. Nederlanders staan altijd maar wat in een kringetje naar elkaar te kijken”, zegt ze. Haar vriendin Wiola Dujnowska (23) valt haar bij. „We voelen ons hier thuis, alsof we weer in Polen zijn.” Op de achtergrond zwelt de muziek aan, de beat bouwt op. „Sorry we moeten gaan”, zegt Szromek plotseling. „We moeten verder dansen.”

De 21-jarige Sara Lachacz is een van de weinige bezoekers die niet uitbundig aan het bewegen is. „Ik snap niet waarom iedereen dit feest zo leuk vindt”, zegt ze terwijl ze verveeld een hijs van een sigaret neemt in de rokersruimte. Lachacz is geneeskundestudent en woont in Polen, ze is bij vrienden in Nederland op bezoek. „Iedereen hier is dronken of zit aan de drugs. Ik vind ze irritant en te handtastelijk.”

Lachacz vindt dat de Poolse feesten een verkeerd beeld neerzetten van haar land. „In Warschau gaan we gewoon naar concerten van Beyoncé en naar chique clubs en daar dragen we niet van die strakke rokjes.” Afkeurend kijkt ze naar een vrouw met een nauwgesloten, wit jurkje die haar heupen verleidelijk heen en weer wiegt.

De studente is vanavond duidelijk uitzondering op de regel. De dansvloer raakt steeds voller met uitbundige Polen die vrijwel allemaal zweren daar tot vroeg in de ochtend te blijven. Aan de zijkant wordt heftig gezoend. Ook Grzegorz – Gigi – Sopel is het gelukt om een meisje te vinden. Een Pools meisje, welteverstaan.

    • Floor Bouma