Opinie

    • Willem Pekelder

Toeval

Waaraan hebben we deze voordracht toch te danken, moet de knellende gedachte zijn geweest bij Watersportvereniging Aegir. Immers, hoe vaak gebeurt het dat rationele denkers uit het midden des lands op herfstachtige zaterdagavonden naar de Bergse Voorplas afreizen om kond te doen van hun ervaringen met het onvoorziene?

Om eerlijk te zijn zal niet ieder van de dertig aanwezigen zich die vraag zo helder hebben gesteld. Sommigen hadden die middag al wat borrels op in het clubhuis, en waren terechtgekomen in een staat van algehele ontspanning. Maar voor de anderen loste spreker Ralph Rousseau, fysicus én musicus , stapje voor stapje het mysterie op.

Zo’n jaar of vier geleden had hij bij toeval de Hilversumse tv-producent Han Peekel ontmoet. Dat was tijdens de uitreiking van de Muzeprijs in Rotterdam, waar Rousseau Bach speelde op de viola da gamba. Daarna was een mooie vriendschap ontstaan. En meer dan dat, Peekel wilde de Utrechter graag helpen aan een eigen theatershow over toeval, met een hoofdrol voor de viola, die net zo onverwachts in Rousseau’s leven was beland als vriend Peekel.

En zo beleefde Aegir de try-out van een verhoopte theatershow. Het gezelschap hoorde hoe Rousseau in 1993 tijdens de Matthäus Passion in het Concertgebouw nog contrabas had gespeeld, maar verliefd was geworden op de viola bij Komm, süsses Kreuz . Het watersportpubliek, onder wie twee Peekel-neven, kreeg het stuk live geserveerd.

Als je openstaat voor het toeval, kunnen er mooie dingen gebeuren, was Rousseau’s mare. En nee, het is helemaal niet gek om als gepromoveerd fysicus in het onvoorziene te geloven. Penicilline was puur bij toeval ontdekt, en viagra was ooit bedoeld tegen hartritmestoornis. „Ons denken is zo’n beetje elke dag hetzelfde”, doceerde Rousseau, „maar af en toe zit er een geheel nieuwe gedachte tussen. Die is belangrijk!”

Oké, nu waren de verbanden duidelijk. Tussen ratio en toeval en tussen Rousseau en Peekel. Maar waarom een watersportvereniging in Hillegersberg al dit schoons mocht overkomen, bleef een raadsel. Totdat mijn buurvrouw in de zaal , tevens geliefde van de spreker, mij in het oor fluisterde: „Han Peekel is hier tegenover geboren. Daarom.”

    • Willem Pekelder