Opinie

    • Frits Abrahams

Kavanaugh is nog geen Cosby

Het waren pijnlijke beelden. Eerst Bill Cosby, gekneveld in handboeien, zonder colbert en stropdas, maar met bretels. Later rechter Brett Kavanaugh, bedremmeld naast zijn vrouw tegenover een scherpe vrouwelijke interviewer van Fox News, die hem ondervroeg over zijn drankgebruik en geslachtsleven in zijn tienertijd.

Met geen van beiden had ik graag willen ruilen, maar als ik moest kiezen, dan in vredesnaam toch maar met Kavanaugh. Zijn toekomst is nog ongewis, maar de positie van Cosby is al hopeloos. Op je 81ste naar de gevangenis, en voor minstens drie jaar, het moet een huiveringwekkend vooruitzicht zijn. Cosby schijnt in een soort bejaardengevangenis te komen, waar hij de tijd moet doodslaan met kaarten en gedwongen therapie. Ik zie hem al door die gangen scharrelen, tastend met zijn stok, want hij is zo goed als blind.

Ja, hij heeft het aan zichzelf te wijten, maar dat maakt dit levenseinde niet minder tragisch. En dan te bedenken dat hij de kiem ervoor heeft gelegd in de periode – de jaren tachtig – dat hij een komische tv-god was in huiskamers over de hele wereld. Wie in die periode kinderen heeft opgevoed, weet er alles van: The Cosby Show mocht niet worden overgeslagen, het was een signaal voor kortstondige gezinshereniging rond de buis.

Cosby was een formidabele komiek, geloofwaardig in zijn rol van meewarig gezinshoofd. Niemand van zijn medespelers heeft hem laten vallen toen de berichten over zijn seksuele misbruik opdoken. Phylicia Rashad, die acht jaar lang zijn echtgenote speelde, zei verbitterd: „Deze show belichaamde Amerika voor de buitenwereld. Dit was het Amerikaanse gezin. En nu wordt het vernietigd. Waarom?”

Tja, omdat Cosby, alias Cliff Huxtable, niet zo’n goede vader was als we dachten. Je hoefde niet eens lang te aarzelen over zijn schuldigheid, want welke onschuldige koopt, zoals Cosby, een beschuldiging van een slachtoffer af met 3,4 miljoen dollar?

Daarmee vergeleken is de situatie rond Brett Kavanaugh heel wat gecompliceerder. Als ik dit schrijf moet de zitting van de onderzoekende Senaatscommissie op donderdag nog plaatsvinden. Tot dan was er één vage getuigenis, de laatste dagen versterkt met enkele andere vage getuigenissen. Vrouwen die tientallen jaren geleden door hem zouden zijn aangerand, maar zich niet veel details van de omstandigheden herinneren. Een gewone rechtbank zou er weinig mee kunnen doen.

Niettemin moest Kavanaugh diep door het stof in dat interview bij Fox. Hij kon niet helemaal ontzenuwen dat hij in zijn jeugd soms veel gedronken had, maar hij hield vol dat er van ongewilde seks geen sprake was geweest. Hij voelde zich zelfs gedwongen om te zeggen dat hij lang maagd was gebleven. Dat was het moment waarop ik me als kijker ongemakkelijk begon te voelen. Stel dat hij onschuldig was – dan werd hier iemand publiekelijk vernederd die dat niet verdiend had.

Kavanaugh gedroeg zich gedurende dat hele interview krampachtig – een angstig mens die weet dat hij de schijn tegen heeft en ieder woord tegen hem gebruikt kan worden. Daarom bleef hij zich maar herhalen: „Ik wil een eerlijk proces waarin ik mijn integriteit kan verdedigen en mijn naam zo vlug mogelijk kan zuiveren.”

Ook links Amerika zal hem dat moeten gunnen.

    • Frits Abrahams