‘Ik wilde het niet’, appt ze haar vriendin

Rechtszaak Drie barmannen hadden seks met een vrouw die onder invloed was van drank en drugs. Nu staan de mannen voor de rechter.

De seksuele handelingen gebeurden in Twister, een bar in de Poelestraat, uitgaansstraat van Groningen. Foto Remko de Waal/ANP

Over één ding is iedereen in de rechtszaal het eens. Dat er in de nacht van 25 augustus 2016 seksuele handelingen hebben plaatsgevonden tussen de jonge vrouw en de drie barmannen van café Twister, staat niet ter discussie. Wat er precies is gebeurd op de bank in de opslagruimte van de kroeg is ook niet de belangrijkste vraag. Die luidt: wist de vrouw wat ze deed? Of was ze zo dronken dat ze niet in staat was haar wil te uiten?

Het is die donderdagavond relatief rustig in het café in de Groningse binnenstad. Rond twee uur komt de vrouw binnen, samen met een vriendin en dier vriend. Ze heeft een paar biertjes gedronken en een beetje speed genomen. In de uren die volgen, danst ze sensueel. Ze schuurt met haar billen tegen andere bezoekers, ze zoent met meerdere mannen. Ze drinkt vier biertjes en een paar shotjes. Er worden ook bellyshots gedaan. „Dan drinkt diegene niet zelf, maar wordt er door een derde uit de navel een alcoholische versnapering genuttigd”, verduidelijkt Niek Heidanus, de advocaat van de verdachten.

Tegen sluitingstijd, zo is te zien op de beelden van de bewakingscamera, loopt de vrouw met haar vrienden naar buiten. Een paar minuten later komt ze echter terug het café in. De portier verklaarde tegen de politie dat ze dan roept dat ze door iedereen in het café wil worden geneukt. De vrouw zegt dat ze niet van plan was seks te hebben, maar terugkwam om een drankje te drinken.

Op de camerabeelden is te zien hoe ze met een van de barmannen mee naar achter loopt. „Kom, ze doet het echt”, zegt hij daarop tegen zijn twee collega’s. In de tien minuten die volgen hebben de drie mannen seks met haar. Met de oudste heeft ze geslachtsgemeenschap. Hij en zijn collega worden door de vrouw oraal bevredigd. De jongste vingert haar.

Tien minuten later staat de vrouw buiten. Ze stuurt een whatsappbericht naar een vriendin waarin ze schrijft dat ze is verkracht, door drie of vier man. „Ik weet het niet meer. Ik wilde het niet.” De berichtjes bevatten grove spelfouten.

De drie mannen van 24, 27 en 29 jaar, zitten met strakke gezichten in de Groningse rechtbank. Er staat voor hen veel op het spel. Voor de jongste verdachte betekent een veroordeling dat zijn droom – gymleraar worden – in duigen valt. Op de publieke tribune zitten hun vriendinnen.

‘Een ijskoud mes in mijn hart’

Ze hebben, verklaren ze, totaal niet het idee dat ze iets fout hebben gedaan. Alles wees erop dat de vrouw het wilde, zegt de oudste verdachte. „Dat ze bijna bewusteloos was, heb ik op geen enkele manier gemerkt. Ze was me over mijn rug aan het strelen, aan het kreunen.” Hij was degene die haar eerder die avond vroeg: „Hoe zou je het vinden om seks te hebben met het hele Twister personeel?” Daarop zou zijn geantwoord hebben dat het personeel dat toch niet zou durven.

De rechter wijst erop dat de drie mannen hun verklaringen hebben afgestemd. Uit een telefoontap blijkt dat de oudste verdachte bezorgd was dat op de camerabeelden te zien zou zijn dat de vrouw „door haar hoeven zakte”. Ook spraken ze af om te verzwijgen dat ze om een condoom had gevraagd, maar dat niet kreeg. De rechter: „Jullie dachten dat het zo beter over zou komen?”

Het slachtoffer wil gebruik maken van haar spreekrecht, ze wacht in een aparte ruimte. Als ze de rechtszaal binnenkomt, houdt ze haar blik naar beneden gericht. Ze heeft een handgeschreven briefje bij zich dat ze met trillende handen openvouwt. Ze voelt „intense haat, ongeloof en woede” als ze terugdenkt aan wat er gebeurd is, zegt ze met zachte stem. „Een ijskoud mes in mijn hart.” „Het is niet wat ik wilde, maar bovenal is er geen spijt en respect getoond voor mijn welzijn, mijn wil of mijn waardigheid.” Ze haalt een hand door haar donkere haar en verlaat de zaal.

De mannen worden verdacht van het ‘seksueel binnendringen van een vrouw met een verminderd bewustzijn’. Omdat ze first offenders zijn en hun persoonlijke omstandigheden moeten worden meegewogen, eist de officier van justitie geen gevangenisstraf maar 240 uur werkstraf en zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De uitspraak is over twee weken.

Correctie (29 september 2018): In een eerdere versie van dit artikel werd in een citaat van het slachtoffer een voornaam genoemd. Om privacyredenen is deze naam verwijderd uit het citaat.

    • Anne-Martijn van der Kaaden