Een Japanse modeketen in Nederland, wat er goed en niet zo goed is aan Uniqlo

ModeDe eerste Nederlandse vestiging van de Japanse budgetmodeketen Uniqlo is geopend. Zes redenen om erheen te gaan, en drie om dat niet te doen.

Goed aan Uniqlo

1. Dons
Uniqlo is beroemd om de donsjassen en -jacks. Licht, betaalbaar en praktisch, want zo goed op te vouwen dat ze in piepkleine zakjes passen. En in heel veel kleuren te krijgen. De mouwloze varianten worden in de winter vaak gedragen onder een colbert of een dunne jas.

2. Technische materialen
Volgens Uniqlo heeft elke Japanner gemiddeld minstens een Heattech-item: kledingstukken van een dunne tricot van verschillende synthetische garens, die ervoor zorgen dat je warm blijft. De zomerse, eveneens synthetische versie Airism is bedoeld om de warme lucht die onder kleding blijft hangen af te voeren. Van beide materialen wordt ook ondergoed gemaakt.

3. Truien
De prijs-kwaliteitverhouding van de kasjmier en merino truien van Uniqlo is uitstekend – ze zijn betaalbaar en gaan zo een paar jaar mee – en dan zijn ze ook nog te koop in ontzettend veel kleuren.

4. T-shirts, jeans en ondergoed
Lifewear, is de slogan van Uniqlo: kleding voor elke dag, voor iedereen. Het bedrijf maakt dan ook prima basics. T-shirts zijn goedkoop, goed van kwaliteit en te koop in veel, vaak mooie kleuren. Voor wie van prints houdt, zijn er T- shirts met afbeeldingen van bijvoorbeeld kunstwerken (van onder anderen Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat en Keith Haring). Ondergoed, sokken, jeans: allemaal eveneens oké en vaak prettig sober. Let ook op de zeer betaalbare jeans van ribfluweel (weer helemaal terug!) dit najaar.

5. Christophe Lemaire
De rustige, stijlvolle maar uitgesproken kleding van Lemaire, het modemerk van ontwerper Christophe Lemaire en zijn vriendin Sara-Linh Tran, is vaak een ‘inspiratiebron’ voor H&M en diens duurdere ketens Cos en Arket. Uniqlo heeft hem in huis. Lemaire heeft de creatieve leiding over de Uniqlo U-lijn, waarin zijn handschrift duidelijk te herkennen is en waarvan de succesvolste ontwerpen ook doordringen tot de ‘gewone’ collectie. Andersom heeft Uniqlo’s moederbedrijf Fast Retailing een aandeel in Lemaire genomen.

6. Kleding krijgt een tweede leven
Uniqlo doet actief aan recycling. Sinds 2006 zijn er in de winkels 65,94 miljoen gedragen Uniqlo-kledingstukken teruggekomen. Daarvan waren 25,58 miljoen nog in goede staat, zodat ze konden worden doorgegeven aan mensen in nood als vluchtelingen en daklozen.

Niet zo goed aan Uniqlo

1. Formele kleding
Zodra Uniqlo zich in het gekledere segment begeeft, gaat het vaak mis. Dat komt vooral door de stof: jassen zijn gemaakt van hard aanvoelende mengsels van wol en synthetische garens. Ook de meeste blouses, rokken, pantalons en jurken hebben een net te goedkope uitstraling.

2. Duurzame materialen
Op het gebied van milieubewuste materialen loopt Uniqlo achter bij bijvoorbeeld H&M.

Bij de Sustainable Cotton Ranking van 2017 scoort moederbedrijf Fast Retailing 6,6 op een schaal van 100. H&M heeft een score van 54,8 en Inditex, het moederbedrijf van Zara, van 13.

Op Uniqlo’s site staat dat het merk in 2025 alleen nog maar Better Cotton wil gebruiken, maar pas begin dit jaar sloot het zich aan bij het Better Cotton Initiative. Welk percentage van het gebruikte katoen nu Better Cotton is (katoen dat minder milieubelastend is dan gewone katoen) is niet bekend. Over biologische katoen wordt helemaal niet gesproken.

Uniqlo zegt het gebruik van gerecyclede materialen te willen vergroten en bij de aankoop van viscose en andere materialen op houtbasis zo te werk te gaan dat bossen worden beschermd. Maar ook hierover worden geen cijfers gegeven.

Het dons dat wordt gebruikt is voor zover Uniqlo weet niet afkomstig van ganzen en eenden die gedwangvoederd zijn of vogels die levend worden geplukt. Het bedrijft zegt dat boeren wordt verboden schapen te ‘mulesen’ (het vaak zonder verdoving verwijderen van huid rond de anus, om ervoor te zorgen dat zich daar geen ongedierte nestelt).

3. Onduidelijkheid over arbeidsomstandigheden
In 2015 raakte Uniqlo in opspraak omdat het de samenwerking met een fabriek in Indonesië stopte, zonder dat van tevoren aan te kondigen. De fabriek ging failliet en 4.000 arbeiders wachten nog steeds op vier maanden loon. Datzelfde jaar kwam het modemerk in het nieuws vanwege de slechte omstandigheden in twee Chinese fabrieken.

Vorig jaar heeft Uniqlo voor het eerst een lijst met fabrieken openbaar gemaakt, maar dat zijn alleen de grootste fabrieken van de belangrijkste producenten waarmee het bedrijf werkt. Op de site staat niets over (een streven naar betere) betaling van textielarbeiders, iets waarover C&A, H&M en Inditex (Zara) wel informatie geven. „Voor zover ik kan nagaan, is Uniqlo ook niet aangesloten bij onafhankelijke organisaties die kunnen verifiëren hoe het werkelijk zit met de arbeidsomstandigheden”, zegt Tara Scally van Schone Kleren Campagne. „Het enige positieve dat we weten is dat ze het nieuwe Bangladesh-akkoord hebben getekend. Maar dat is wel het minste wat ze kunnen doen.”

    • Milou van Rossum