Opinie

    • Opiauteur

Brieven

Fokke en Sukke (1)

Unieke piemeltjes

Proficiat en dank aan het Fokke en Sukke-trio. Als aanvulling op Kees Moelikers ‘Verwarring in een broekje’ (25/9): ooit volgde ik in Artis in de collegezaal zoölogie ergens boven de wisenten en aasgieren een vol academisch jaar wekelijks prof. Slijpers college ‘Het mannelijk geslachtsorgaan’ en kon ten slotte van de meest uiteenlopende penissen de doorsnede tekenen. Fokke en Sukke zijn van na zijn tijd, anders had hij vast enige woorden aan hun unieke piemeltjes gewijd.

Fokke en Sukke (2)

Bang voor #MeToo?

De column van Ellen Deckwitz lees ik altijd met veel interesse. Scherp, persoonlijk, zichzelf niet sparend. Daarom snap ik ook niet waarom zij, als enige in de krant, geen geslachtsdeeltje heeft gekregen. Zouden de tekenaars van Fokke en Sukke zo bang zijn voor de volgelingen van #MeToo dat ze deze confrontatie niet aan durven te gaan?

Fokke en Sukke (3)

Een onsje minder graag

Mag het een onsje minder zijn? Ik wist niet wat ik zag, toen ik de krant van 25 september open vouwde. Met Fokke en Sukke heb ik niks. Vaak snap ik de strekking niet. Ook het interview met de geestelijke vaders verrijkt me niet: te zelfgenoegzaam. Hetzelfde geldt voor het hoofdredactioneel commentaar: mijns inziens zwaar overtrokken. Eerst Kamagurka (40 jaar) en nu Sukke en Fokke (25 jaar, nou ja…). Het moet niet gekker worden.

Insomnia

Als slapen niet lukt

‘Muziek luisteren om weer in slaap te vallen helpt hem niet’, staat er bij het verhaal over de slaapproblemen van Co Snel. (Altijd in het donker, 22/9). Voor Snel kan ik de Nocturnes van Chopin en dan in bijzonder de uitvoering van Elisabeth Leonskaja aanbevelen. De muziek en uitvoering zijn niet slaapverwekkend maar kunnen helpen bij het in slaap vallen en als dat niet gebeurt heb je in ieder geval prachtige muziek gehoord.

Rechtsbijstand

Ministerie van Waarheid

Minister Dekker van Rechtsbescherming wil de rechtsbijstand hervormen, door bij civiel en bestuursrecht de gratis advocaten niet meer te vergoeden. De kosten daarvan vindt hij te hoog; ofwel, rechtsbescherming voor mensen met lage inkomens is te duur, of niet nodig. Het gaat om zaken als echtscheidingen, ontslag en schulden, waar mensen een gesubsidieerde advocaat krijgen als ze die zelf niet kunnen betalen. Die zouden ze dan wel moeten betalen. Maar dat kunnen ze dus niet. Om het stelsel ‘houdbaar’ te houden moet het ‘probleemoplossend vermogen van mensen’ worden vergroot, door betere voorlichting. Ze kunnen het nog steeds niet betalen, maar de schijn wordt gewekt dat ze het wel zelf kunnen oplossen. Dekker zoekt oplossingen in de private markt (VVD’er tenslotte) en mogelijk een verplichte verzekering (wederom extra kosten). In de voetsporen van een aantal voorgangers gaat Dekker door met het uitkleden van de rechtsstaat. Alleen mag dat zo niet worden genoemd. Is het ministerie van Rechtsbescherming niet eigenlijk het ministerie van Waarheid?

Elektrische auto

Gaat om energiegebruik

Natuurlijk is de ontwrichting in ontwikkelingslanden door batterijproductie een probleem (Brieven, 24/9). Merkwaardig echter dat Jan van Gelderop niets zegt over de ontwrichting door zijn tankdiesel. Ik denk aan de situatie in het Midden-Oosten, maar zou ook kunnen wijzen op de Nigerdelta of Venezuela. Het is niet de vorm van energie die alleen het probleem is, het is ook ons energiegebruik in het algemeen. Waarom zouden we 1.200 kilometer willen rijden? De meeste forensafstanden zijn zo’n 50 km – dan is een bereik van 280 meer dan genoeg. Voor die ene keer per jaar met de caravan op stap zou ook een andere oplossing te bedenken kunnen zijn dan een heel jaar een dieselbak voor de deur. Ervan uitgaande dat we ons mobiliteitsgedrag willen handhaven.

    • Opiauteur