‘Zonder te schieten genieten van de jacht’

Waarom heeft u dit kunstwerk gekocht? Deze week: Een schilderij

40 x 60 cm, olieverf op doek. Schilderij van Theo Veen

‘Drie dagen lang zat ik in een hoogzit in een Oost-Duits bos, hopend dat ik een moeflon zou zien. Ik ga minimaal eens per twee weken jagen en was naar Duitsland afgereisd in de hoop dit dier te kunnen schieten, deze wilde schapen zijn enorm alert en daardoor erg lastig te benaderen. Ook op de derde ochtend zat ik al voordat het licht werd tussen de boomtoppen het wild te observeren. Zonder succes. Toen ik tegen negen uur van de ladder van de hoogzit afdaalde om naar huis te gaan, haalde ik vanwege de veiligheid de kogels uit mijn geweer. Op enkele passen van mijn observatieplek stond ik plots oog in oog stond met twee moeflons, nog nooit heb ik de dieren van zo dichtbij kunnen zien. Omdat ik geen geladen geweer had, bleef het alleen bij deze mooie ervaring die mij misschien nog meer is bijgebleven dan als ik iets had geschoten.

Enige weken later zou ik in Engeland gaan jagen, door werk kon ik op het allerlaatste moment niet deelnemen. Omdat ik deze jachttrip al had betaald, vroeg ik of oud-dierenarts en schilder Theo Veen in mijn plaats wilde gaan. We hebben een ‘jachtvriendschap’, we zien elkaar slechts een drietal keer per jaar, maar doordat je dezelfde passie deelt kun je hele goede gesprekken hebben. Theo kende mijn ervaring met de moeflons en enkele weken na zijn bezoek aan Engeland, gaf hij me dit schilderij als geste omdat hij mijn plaats mocht innemen.

Theo heeft mijn verhaal zelf geïnterpreteerd en het jachtveld geschilderd zoals het er volgens hem zou kunnen uitzien. Er zijn wel verschillen: zo zag ik de moeflons midden in het bos en dit is een wat open veld. Het schilderij roept wel dezelfde sfeer op: rust, weidsheid en puurheid. Jagen voelt vaak haast ‘zen’; zodra de rust over je is gekomen kun je uren observeren zonder dat je merkt dat de tijd voorbijgaat.

Het kleurgebruik komt ook overeen met mijn gevoel van dat moment. Een bos, zeker in het najaar, kan op regenachtige dagen wat somber zijn en dit is geen schilderij waar de kleur of het vuur vanaf spat. Hierdoor zeggen sommige mensen dat het een wat depressief werk is; ik heb goed moeten praten met mijn echtgenote voor ik het op mocht hangen. Nu hangt het in een speciale nis van onze woonkamer.

Ik heb best veel kunst in huis hangen, vooral moderne dingen, dit is totaal anders. Voor mij is kunst iets wat emotie oproept, keer op keer, en daar voldoet dit werk aan. Ik kijk vaak naar het schilderij, het is voor mij het bewijs dat je niet altijd iets hoeft te schieten om te kunnen genieten van de jacht.”

    • Sabeth Snijders