Solo is Tiger Woods goed, met anderen niet

Ryder Cup

Tiger Woods verdiende met zijn verrassende comeback een wildcard voor de Ryder Cup. Maar is de Amerikaan wel een goede teamspeler?

Tiger Woods in topvorm vlak voor de Ryder Cup, die vrijdag begint in Saint-Quentin-en-Yvelines bij Parijs. Foto Eric Feferberg/AFP

Wie iets meer dan een jaar geleden had voorspeld dat Tiger Woods bij de aankomende Ryder Cup als speler actief zou zijn, was uitgelachen. Ook door Tiger Woods zelf. Zijn rug had van hem jarenlang een schim van zichzelf gemaakt. Hij was afgezakt naar een plek buiten de topduizend op de wereldranglijst. Een veertienvoudig majorwinnaar, een golflegende, op een dieptepunt.

Toen was daar dit jaar die zesde plek op het Brits Open. Daarna de tweede plaats op het PGA Championship, de laatste major van het jaar. Met een wildcard voor de Ryder Cup als logische beloning. En afgelopen weekend de toernooiwinst op het Tour Championship in Atlanta. Zijn eerste in vijf jaar, zijn tachtigste in totaal. De definitieve wedergeboorte van Woods (42).

Een Woods in topvorm vlak voor de Ryder Cup, die vrijdag begint in Saint-Quentin-en-Yvelines, bij Parijs. Wat een weelde voor de Amerikanen, die al negen winnaars van een major, 31 titels in totaal, in hun gelederen hebben. De terugkeer ook – 2012 was zijn laatste editie als speler – van Woods als wapen vanwege zijn elan, het ontzag dat hij geniet, het publiek dat hij trekt.

Maar Woods en de Ryder Cup zijn niet vaak een succesvolle combinatie geweest. Hij deed zeven keer mee, maar slechts één keer maakte hij deel uit van een winnend Amerikaans team. Hij speelde 33 wedstrijden, waarvan hij er dertien won, zeventien verloor en drie gelijkspeelde.

Rode draad in zijn Ryder Cup-carrière: speelt Woods alleen dan gaat het prima, speelt hij met anderen dan wil het niet. Hij won vier van zijn zeven singlepartijen, speelde er twee gelijk en verloor er één. Maar in de duo-formats, fourball en foursome, verloor hij bijna twee keer zoveel als hij won.

‘Waarom faalt Tiger Woods tijdens de Ryder Cup?’, vroeg website Grantland na de editie van 2012. De theorie van de auteur: „Hij is niet in staat de benodigde mentale betrokkenheid op te brengen die van hem een goede teamgenoot maakt.” Zijn perfectionisme leidt tot heel openlijke frustratie, maar heeft ook een effect op zijn teamgenoot en beïnvloedt de sfeer negatief. Oud-Ryder Cup-teamgenoot Justin Leonard zei vorige week dat het simpelweg lastig is Woods aan iemand te koppelen, vanwege de aandacht die hij met zich meebrengt.

Een terugblik op vier noemenswaardige edities waaraan Woods als speler meedeed.

1997: zijn allereerste

Woods’ eerste Ryder Cup-deelname kwam in het jaar dat hij de Masters won, zijn eerste major-titel. In Valderrama in Spanje was hij op zijn 21ste een van vier rookies in het Amerikaanse team. Een van de anderen: Jim Furyk, dit jaar in Frankrijk teamcaptain.

De prestaties van Woods vielen tegen. Hij zou slechts anderhalve punt bijdragen aan het totaal van de Amerikanen, die verloren met 13,5 om 14,5 punten. Het verlies in de singles tegen de Italiaan Costantino Rocca is nog steeds zijn enige verliespartij in zijn eentje in de Ryder Cup.

1999: de enige winst

De eerste en laatste keer dat Woods bijdroeg aan een Amerikaanse winst in de Ryder Cup was in 1999. Toen kwam het Amerikaanse team op de slotdag, de dag met de singles, terug van een 10-6-achterstand. Woods droeg met een overwinning op de relatief onervaren Schot Andrew Coltart bij aan de wonderbaarlijke comeback, na drie van zijn vier duo-partijen te hebben verloren.

De editie van 1999 was ook die van de doorbraak van de golfhooligan. Op de banen van Brookline stoorden Amerikaanse supporters meermaals Europese spelers. Ook kwam het Amerikaanse team de green van de zeventiende hole op nadat speler Justin Leonard zijn putt had gemaakt, terwijl José Maria Olazábal nog moest.

2004: een debacle

De editie die herinnerd zal worden vanwege niet alleen de enorme overwinning van de Europeanen (18,5 tegen 9,5), maar ook het historische, dramatische koppel Phil Mickelson-Tiger Woods. Ze waren de beste golfers van het moment, maar de twee waren verre van beste vrienden en de samenwerking verliep voor geen meter.

Mickelson gaf in 2016 een verklaring voor de slechte prestaties van het duo. Hij vertelde dat ze pas twee dagen van tevoren te horen kregen dat ze een koppel zouden vormen. Met een slechte voorbereiding tot gevolg.

Inmiddels zijn de twee goede vrienden en werd gegrapt over een nieuwe samenwerking. Captain Furyk heeft dit onwaarschijnlijk genoemd.

2012: excuses en de rug

‘The Miracle at Medinah’ wordt herinnerd vanwege een Europese comeback die leek op die van de Amerikanen in 1999. Voor Woods was zijn recentste deelname als speler een slechte. Hij vormde een duo met Steve Stricker, met wie hij in 2010 succesvol was geweest, maar verloor alle drie de partijen.

Hij zou zijn excuses aanbieden aan het team voor zijn matige prestaties. Later zei hij dat hij tijdens deze Ryder Cup voor het eerst last had van zijn rug. De rug die hem nog lang zou plagen.

Die pijn lijkt hij achter zich te hebben gelaten. In Frankrijk kan hij ook zijn Ryder Cup-imago afschudden.

    • Frank Huiskamp