Wereldkampioen Annemiek van Vleuten: 'Ik ging dood aan de finish'

WK wielrennen Annemiek van Vleuten reed een superieure tijdrit, ruim acht uur nadat ze bij de dopingcontrole flauwviel. „Ik ging dood aan de finish.”

Annemiek van Vleuten dinsdag in de tijdrit op de WK in Oostenrijk. Foto Daniel Kopatsch/EPA

Glunderend keek Annemiek van Vleuten in de camera van de NOS. Nee, een fijn begin van de dag was het zeker niet geweest. „Ik viel flauw bij de dopingcontrole”, zei ze. De betreffende medewerker zocht met de naald naar de ader, het volgende moment lag Van Vleuten op de grond. Maar gelukkig was dat om acht uur ’s ochtends en had de favoriete voor de WK tijdrijden genoeg tijd om weer tot zichzelf te komen.

„Ik heb Boer zoekt Vrouw gekeken.” Daarna had ze zich zoals normaal voorbereid op de race tegen de klok over 27,8 kilometer. En achtenhalf uur nadat ze was flauwgevallen, prolongeerde Van Vleuten (35) op superieure wijze haar wereldtitel. „In het wielrennen moet je met alle situaties kunnen omgaan.”

Lees hier ook het verhaal over hoe wielrenners de tijdrit beleven

Nederlandse dominantie

Het WK tijdrijden voor vrouwen werd dinsdag rond Innsbruck volledig beheerst door de Nederlandse rensters. Ellen van Dijk, wereldkampioene in 2013 en 2016, zat aan de finish lange tijd in de ‘hotseat’, waarin degene met de snelste tijd tot dan toe mag plaatsnemen. Tot ze werd afgelost door Anna van der Breggen, die maar liefst 57 seconden sneller was.

De twee wisten toen al dat Van Vleuten onderweg nog veel sneller was. De titelverdedigster won uiteindelijk met 28 seconden voorsprong op Van der Breggen. Van Dijk completeerde op 1.25 minuut het Nederlandse podium.

„Ik weet hoe mooi het is om het hele jaar in de regenboogtrui te mogen koersen en trainen”, zei Van Vleuten, die vorig jaar in het Noorse Bergen ook al Van der Breggen voor bleef. De credits voor het volledig Nederlandse WK-podium in Oostenrijk gaf de wereldkampioene aan wielerbond KNWU. „Jaren geleden is de bond begonnen met trainingskampen in de winter in Zuid-Afrika. Daar is wellicht de basis gelegd.” Bij hun sponsorploegen konden de Nederlanders hun specialisme tijdrijden verder uitbouwen.

Wat won ze niet?

Onderlinge concurrentie, hoewel die zelden hardop wordt uitgesproken, doet de rest. Van Vleuten bereidde zich minutieus voor op het WK. In mei verkende ze samen met bondscoach Thorwald Veneberg tot drie keer toe het parcours. Wat won ze de afgelopen maanden niet? Drie ritten, punten- en eindklassement in de Giro Rosa. La Course, de bergrit tijdens de Tour, waar ze in de laatste meters Van der Breggen verraste. Drie weken geleden was Van Vleuten afgetekend de sterkste in de Holland Ladies Tour, zeker in de tijdritten. Tijdens haar vierde hoogtestage van dit seizoen, in de aanloop naar het WK, verbaasde ze in het Italiaanse Livigno zelfs Tom Dumoulin met haar hoge niveau.

„Ik ging als een raket van start en ik ging helemaal dood aan de finish”, klonk het na afloop van haar tijdrit, waarin Van Vleuten van begin tot einde geen twijfel liet wie de sterkste was. Van der Breggen stond er op het podium een beetje bedremmeld bij. Weer geen wereldtitel voor de olympisch kampioene op de weg van Rio. Alles won ze dit voorjaar. Strade Bianchi, Ronde van Vlaanderen, Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. Maar op de pijnlijke nederlaag tegen Van Vleuten in La Course volgde een gemiste kans op het EK. Nu weer zilver op de tijdrit, haar vierde WK-zilver alweer. Nog nooit goud. Zaterdag volgt een herkansing in de wegwedstrijd, waarin de Nederlandse rensters opnieuw favoriet zijn.

    • Maarten Scholten