Recensie

Antje Monteiro knalt in ABBA-feestje ‘Mama Mia!’

ABBA Met haar hoofdrol in ‘Mamma Mia!’ sluit Antje Monteiro aan in een illuster rijtje. Het lukt haar om de Nederlandse versie van deze succesmusical nieuw leven in te blazen.

Antje Monteiro (midden) in ‘Mama Mia!’ met Sophia Wezer (links) en Hilke Bierman. Foto Brinkhoff-Moegenburg

Vijftien jaar geleden liet Simone Kleinsma het Nederlandse musicalpubliek kennismaken met Donna. Deze alleenstaande moeder, die een hotel runt op een Grieks eiland, is de hoofdpersoon van Mamma Mia! Haar dochter wil, aan de vooravond van haar huwelijk, weten wie d’r vader is en besluit drie kandidaten uit te nodigen. Dit zorgt voor misverstanden en oude gevoelens die weer opborrelen, gelardeerd met ruim twintig ABBA-nummers.

De afgelopen decennia heeft Mamma Mia! zich ontpopt tot een ‘feelgood’ fenomeen met vertalingen tot in China en een filmbewerking met Meryl Streep in de hoofdrol. Het script van Catherine Johnson vlecht de ABBA-hits aaneen, maar is méér dan cement: het verhaal heeft spanning en fijne personages. Van de zestien vertalingen die wereldwijd verschenen, kregen wij bovendien een hele goede met dialogen van Daniël Cohen en ijzersterke liedteksten van Coot van Doesburgh.

Zo’n zes jaar na Kleinsma speelde Lone van Roosendaal de hoofdrol tijdens een tournee van de musical. Kan Antje Monteiro, de nieuwe Donna, met opgeheven hoofd aansluiten in dit rijtje? Absoluut. Ze heeft flair en knalt muzikaal van de bühne. Monteiro is sensueler en uitgesprokener in haar rol - iets wat eigenlijk voor de hele productie geldt. De voorstelling is vetter en sneller, seksuele toespelingen zijn explicieter. Als je bedenkt dat Hans van Willigenburg in 2003 nog de Musical Awards presenteerde - tijden veranderen, en Mamma Mia! verandert mee.

Donna’s dochter wordt gespeeld door nieuwkomer Jolijn Henneman. In confrontaties oogt ze soms schuchter, maar haar stem is prachtig en haar acteerwerk helder. Verder valt Zjon Smaal (één van de vaders) op door zijn subtiele spel mét humor; Hilke Bierman excelleert juist aan de andere kant van het spectrum met slapstick. Maar Monteiro is het onbetwiste middelpunt van het felgekleurde feestje dat Mamma Mia! hoort te zijn.

    • Elisabeth Oosterling