Brieven

Brieven

Dijkhoff (1)

Dit is klassenjustitie

Ik ken ook een probleemwijk: de ING Bank. En mocht Klaas Dijkhoff echt lef hebben, dan gaat hij in gesprek met de huidige directie van deze bank. Een bank overigens, die door de belastingbetaler, in leven is gebleven en die door het Openbaar Ministerie niet schuldig is bevonden aan het witwassen van geld maar wel een boete van 775 miljoen moet betalen. Een boete die door de belastingbetaler zal worden betaald, om vervolgens door de ING Bank van de belasting te worden afgetrokken. Het is immers een verliespost.

En mocht de ING Bank weer omvallen, dan staat de belastingbetaler opnieuw klaar om deze ongevraagd te redden. En dat, Klaas Dijkhoff, is inderdaad discriminatie en klassenjustitie.

Dijkhoff (2)

Eerst waren het Joden

VVD-fractievoorzitter Klaas Dijkhoff heeft het in het AD over ‘verlichtingswijken’, waar criminaliteit harder bestraft moet worden. „Het gaat mij niet om bestraffen, maar om mensen te verheffen”, zegt hij.

Dat herinnert me aan de discussies in de 18e eeuw, op het toppunt van de Verlichting. In 1787 schreef de Koninklijke Sociëteit voor Kunsten en Wetenschappen in Metz een essaywedstrijd uit met de vraag: „Bestaan er manieren om de Joden gelukkiger en nuttiger voor Frankrijk te maken?”

De jetset van de verlichtingsgozers (Voltaire, Cobbett, Bauer, Michelet) vonden de Joden niet echt bruikbaar. D’Holbach zag ze als abjecte wezens; Rousseau beschreef ze als woeste zeloten; Diderot meende dat ze tot elke schurkenstreek in staat waren; Voltaire beschouwde de Joodse filosofie als onbestaand.

Abbé Grégoire, vandaag bekend als kampioen van rassengelijkheid, betoogde in één van de winnende essays dat Joden een verloederende invloed op Frankrijk hadden. Maar hij had zeker goede bedoelingen, zoals elk verlicht mens: „Laten we de Joden in burgers veranderen.” Joden moesten worden ‘geregenereerd’: fysiek, psychisch en moreel. Grégoire wilde het grondig aanpakken: verlichte christelijke geestelijken zoals hijzelf, moesten de opvoeding van Joodse kindjes van hun ouders overnemen. Een militaire aanpak was ook goed, dienstplicht zou hen moed en patriottisme bijbrengen. Aan de andere kant mochten Joden geen openbare functies krijgen waar publiek geld mee gemoeid was. Hopelijk plaatst Dijkhoff zich niet in dit rijtje Verlichtingsdenkers.


filosoof.

Vergrijzing

Het is niet alleen ellende

In de Troonrede noemt de koning Willem-Alexander dit jaar vier keer het woord ‘ouderen’ – en niet één keer in een positieve context. De regering, bij monde van de koning, blijft hangen in de negatieve beeldvorming rond ouder worden. Natuurlijk vraagt een oudere samenleving om antwoorden op vragen over (door)werken, mantelzorg, wonen, wijken en welzijn. Maar door het alleen te hebben over kommer en kwel doen de regering en de koning geen recht aan de verworvenheden van de vergrijzing.


ANBO

Koningshuis

Maxima’s pracht en praal

De opmerkelijke jurk met opvallende sleep van koningin Maximá en haar aureoolhoed gaven het koningschap op Prinsjesdag een allure die de Oranjes de afgelopen honderd jaar niet hebben gekend. Hecht koning Willem-Alexander er juist aan zijn koninklijke status niet uit te stralen, des te meer aandacht vraagt zijn echtgenote daarvoor met haar kledingkeuze. Zij overschaduwt hem en tornt zodoende aan de wortels van deze monarchie en haar tradities, die wars waren en zijn van uiterlijke pracht en praal.

Correcties/Aanvullingen

Christine Lagarde

In het artikel Hoe het kapitalisme bijna instortte (15/9, p. E2) wordt Christine Lagarde een „socialistische vrouw” genoemd in een passage over een bijeenkomst op 11 oktober 2008. Dit is onjuist. Lagarde was destijds minister namens de centrum-rechtse Franse partij UMP.