Recensie

De nieuwe Ford Focus is een mannetjespakket voor de sportieve alfahaan

Van oudsher rijdt geen auto in zijn klasse beter; de nieuwe Focus doet er een schepje bovenop, schrijft .
De nieuwe Ford Focus bij Ardea Auto in Haarlem. Foto Merlijn Doomernik

Dit meen je niet, Ford. Bij het vergrendelen van de handrem serveert het computerdisplay de dienstmededeling ‘parkeerrem geactiveerd’ boven een langzaam vollopend downloadbalkje, alsof online een rem-app wordt geïnstalleerd. Je schijnt ook nog op ‘ok’ te kunnen drukken om te bevestigen dat je de procedure goedkeurt.

Moest de koper worden ingepeperd dat zijn voor achterlijk versleten Focus draait op keimoderne software? Nog zoiets absurds: na het aanpassen van de bandenspanning verschijnt op het scherm de waarschuwing ‘bandenspanning laag’ in gezelschap van een brandend controlelampje. Blijk ik mijn ingreep te moeten bevestigen met het commando ‘bandenspanning initialiseren’, zodat Ford zeker weet dat het mijn wil was. Op ‘ok’ gedrukt, panieklampje uit. Gedoe om niks.

Nu we toch aan het klagen zijn: wat doet de startknop in die onmogelijke kloof rechts van de stuurkolom? Was de emmer met gezond verstand leeg? Niet helemaal, want in de bekerhouders houden verschuifbare dwarsbalkjes alle bekermaten allerhandigst op hun plaats. Logica werkt bij Ford blijkbaar in deeltijd; gemengde indrukken op alle fronten. Zaten er vroeger te veel knoppen op de middenconsole, nu zitten er te veel op het stuur. Terwijl het dashboard zelf ten opzichte van de vorige Focus een enorme verbetering is. De layout is ordelijk en de bediening overzichtelijk. Laatste klacht betreft het navigatiesysteem. Zoals bij meer merken loopt het schrijnend achter op de gratis navigatiesoftware van je smartphone. Het weet niet dat het verkeersplein bij Joure is verdwenen, niet dat de A1 is verlegd. Toch lullig dat Google Maps het op mijn afgeschreven Samsung Galaxy beter weet dan nieuwe auto’s van een merk dat prat gaat op zijn innovatiefactor.

Haaienvinantenne

Nu de auto die, tegen de eerste indruk in, ontzettend goed en erg aanwezig is. Mijn schreeuwend brandweerrode Focus is een ST-Line Business. De ST-Line is het Mannetjespakket voor de sportieve alfahaan, ‘Business’ staat voor zijn natuurlijke bestemming: zakenauto. De presentatie lijkt te wringen met zijn functie, maar dat zie je fout. Die vervaarlijke velgen en spoilers, de dubbele uitlaat, het verduisterde glas achter en de haaienvinantenne op het dak zitten er juist om de modelburger met zijn vernederingen te verzoenen. Hij is de saleskracht die op een blauwe maandag met een kater van zijn bowlinguitje aankomt bij een suïcidaal vertegenwoordigershotel, waar in conferentiezaal Frits Philips een nog grotere kwast dan hij zijn stoffige verkooptechnieken door de mangel haalt. Het ST-pakket geeft hem de kracht met opgeheven Focushoofd zijn martelsessie te verlaten. Wat hij ook verloren heeft, niet zijn dikke brandweerwagen. De militante wapenuitrusting van het mannetjespakket duidt op tenminste 200 pk, en op zijn lotgenoten na ziet niemand dat het er maar 125 zijn. Alle beetjes helpen.

Zo slecht heeft de Ford-patiënt het nou ook weer niet getroffen. Zijn Focus is gemaakt voor mensen. De knieruimte en de interieurbreedte achterin zijn zodanig vergroot dat ook volwassenen er écht goed zitten, een zeldzaamheid in dit segment. Van oudsher rijdt geen auto in zijn klasse beter en de nieuwe Focus doet er met zijn imposant directe en nauwkeurige besturing nog een schepje bovenop. De voor zijn bochttalent vereiste stugge afstemming wordt geen moordaanslag op het onderstel, dat kuilen en verkeersdrempels nog alleszins bezadigd opvangt. Het betekent dat de Ford-man met zijn kleine driecilinder turbo hoger geplaatsten in de autopikorde toch verschrikkelijk kan treiteren, als hij de skills in huis heeft. Zo minnetjes is dat motortje trouwens niet. De krachtbron heeft aan 1.220 kilo leeggewicht een kleine boodschap en de zesbak met zijn korte overbrengingen spreidt koppel en vermogen strak en snel over het toerenbereik.

De Focus kan ook snoeihard remmen als het moet. Iets te hoog is het Schwarzeneggergehalte van de rembekrachtiging, een soort geïnstitutionaliseerde noodstop. Remmen lijkt sowieso zijn favoriete bezigheid. Hij doet het op commando van een tritsje veiligheidssystemen desnoods zelf wanneer hij trammelant voorziet. De automatische noodrem van zijn Pre-collision Assist slaat nu ook op voetgangers en fietsers aan. Met Evasive steering assist kan hij bij een naderende botsing voorliggers ontwijken. In aantocht is een Wrong Way Alert dat, wanneer de navigatie is ingeschakeld, waarschuwt tegen spookrijden, bijvoorbeeld als de bestuurder een snelwegafrit voor een oprit aanziet. Chapeau. De Ford-mens heeft zijn talisman, zijn zekerheid voor alles.

    • Bas van Putten