Opinie

    • Frits Abrahams

Woody Allen als paria

Woody Allen en zijn vrouw Soon-Yi moeten de radeloosheid nabij zijn. Anders is het moeilijk te verklaren dat zij via een interview in New York Magazine in het geweer kwamen tegen de beschuldigingen van seksueel misbruik door Allen.

Allen ziet zijn lange carrière als filmregisseur instorten: sommige acteurs willen niet meer met hem werken, een distributeur aarzelt om zijn nieuwste film uit te brengen. Het zou het tragische einde zijn van een uniek oeuvre. De vraag is of hij dat lot verdiend heeft. Of is hij, zoals hijzelf beweert, slachtoffer van een wraakzuchtige ex-echtgenote, Mia Farrow, die de #MeToo-beweging gebruikt om hem met onbewezen beschuldigingen kapot te krijgen?

Het zijn onmogelijke vragen voor een buitenstaander – en iedereen is in zo’n kwestie gedoemd buitenstaander te blijven. Luisteren naar de direct betrokkenen, afkomstig uit het gezin dat Allen en Farrow ooit vormden, helpt niet omdat zij elkaar als aartsvijanden met hun eigen ‘waarheid’ bestrijden. Allens adoptiedochter Dylan Farrow beweert dat zij door hem in 1992 op 7-jarige leeftijd is aangerand, volgens Allen een beschuldiging die haar is ingegeven door haar moeder, Mia Farrow. Die had kort tevoren ontdekt dat hij een verhouding had met zijn stiefdochter Soon-Yi.

De beschuldigingen van Farrow worden gesteund door andere adoptiekinderen en door haar zoon, de journalist Ronan Farrow, bekend geworden met andere onthullingen inzake #MeToo. Maar er is ook een adoptiekind, Moses Farrow, die deze beschuldigingen pure laster noemt; hij voelt zich in zijn jeugd slecht behandeld door zijn moeder en blijft achter zijn vader staan.

Zo word ik, als zoveel liefhebbers van Allens werk, heen en weer geslingerd tussen de wildste beschuldigingen van de twee kampen. Om het nog moeilijker te maken: twee onderzoekscommissies hebben Allen vrijgepleit, maar een aanklager toonde zich niet overtuigd van zijn onschuld.

De enige zekerheid is dat er geen juridisch bewijs tegen Allen is gevonden. Toch wordt hij nu behandeld alsof dat wél het geval is. „Ik ben een paria geworden”, zegt hij in New York Magazine, en als voorbeeld noemt hij het feit dat zijn en Soon-Yi’s bijdrage aan de campagne van Hillary Clinton lomp geretourneerd werd.

New York Magazine was zo onverstandig hem en zijn vrouw te laten interviewen door een vriendin, Daphne Merkin. Dat neemt niet weg dat het een boeiend artikel is geworden. Soon-Yi vertelt hoe zij door een nogal opdringerige Mia Farrow geadopteerd werd in Korea en hoe slecht zij in haar jeugd met haar nieuwe, hardhandige moeder kon opschieten. Mia hanteerde volgens Soon-Yi een strenge hiërarchie in het gezin, waarbij ze voorrang verleende aan de blonde kinderen.

Soon-Yi en Allen proberen ook te verklaren waarom zij op elkaar verliefd werden toen zij 21 en hij 57 jaar was. Allen en Mia Farrow woonden gescheiden, Soon-Yi en de andere kinderen zag hem daarom eerder als een huisvriend dan als een pleegvader. Hij had bovendien weinig aandacht voor de kinderen. Dat veranderde toen hij met Soon-Yi naar een basketbalwedstrijd ging en ze in gesprek raakten.

Ze zijn nu 20 jaar getrouwd – zonder kinderen. Misschien hadden ook Allen en Farrow er beter aan gedaan daar nooit aan te beginnen.

    • Frits Abrahams