Opinie

    • Marcel van Roosmalen

Ramp

Ik zat vanwege een verplicht stukje groepsdynamiek ergens bij Almelo toen er vlak bij huis een ramp gebeurde. Een deel van de vloer van de tweede verdieping van een parkeergarage boven de DekaMarkt in Wormerveer was ingestort en terechtgekomen op de eerste verdieping, ter hoogte van de in- en uitrit.

Gebeurde er een keer wat, zat ik aan een ontbijttafel aan de andere kant van het land, voordeel was wel dat ik een goede reden had om acuut te vertrekken.

Drie uur later hadden hulpdiensten alle toegangswegen richting DekaMarkt afgezet. Ik had geen perskaart, maar met een oude krant in de hand kwam ik heel eind. Alleen de laatste handhaver op weg naar het persvakje op het parkeerterrein vond de tekening boven mijn column niet goed lijken. Gelukkig was er een collega die me ongevraagd te hulp schoot en bevestigde dat ik was wie ik pretendeerde te zijn.

We hadden goed zicht op de ravage.

Het rampenteam stond in een cirkel, ze aten een broodje.

Een brandweerman in een hoogwerker maakte met een cirkelzaag een gat in de zijkant van het gebouw.

De politiewoordvoerder zei dat hij nog niets kon zeggen totdat er speurhonden naar binnen waren geweest. De tussenstand was: een behoorlijke ramp met nul slachtoffers, voor de zekerheid was er „opgeschaald”.

Iemand van Radio 1 kwam informeren of ik de dagelijkse boodschappen bij DekaMarkt deed. Het antwoord, „Bij Vomar”, viel tegen.

Floris Prenger van EenVandaag was er ook. Toen onze oudste net geboren was, keken we dagelijks naar Goedemorgen Nederland, waar hij in het donker verslag deed van weer een kansloos event. Ik herinnerde me een reportage van een achterlichtcontrole bij Aalten waarin niets gebeurde. Floris zei dat deze ramp als het zo doorging waarschijnlijk geen item werd, maar hij zag wel een patroon voor een groter verhaal: er storten de laatste tijd overal parkeergarages in.

De voorlichter van de politie kwam zeggen dat de brandweer koffie ging zetten voor alle journalisten.

Nicole le Fever van het NOS Journaal, die als correspondent in het Midden-Oosten wel voor hetere vuren had gestaan, draaide een shagje. Ze zei dat het bij rampen altijd lijkt alsof er niets gebeurt en dat het nog uren kon duren voor er antwoorden op vragen kwamen.

Wat maak ik toch veel mee, dacht ik even, maar eigenlijk was dat ook wel logisch als je van het station meteen naar een ramp fietst.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.

    • Marcel van Roosmalen