Filmmaker Marceline Loridan-Ivens (90) overleden

De weduwe van de Nederlandse filmmaker Joris Ivens was onder meer bekend door het werk La Petite Prairie aux bouleaux, gebaseerd op haar ervaringen in Auschwitz.

Joris Ivens en Marceline Loridan-Ivens tijdens de opnames van Une histoire de vent, 1988 Foto ANP

De Franse filmmaker en schrijver Marceline Loridan-Ivens, weduwe van de Nederlandse cineast Joris Ivens, is dinsdag op 90-jarige leeftijd overleden in Parijs. Dat heeft de advocaat van de familie bevestigd tegenover persbureau AFP.

Lees dit NRC-interview met Loridan-Ivens uit 2016: De eenzaamheid van de Joden in Frankrijk is enorm

Loridan-Ivens werd geboren in 1928 in Épinal, in het noordwesten in Frankrijk. De carrière van de Française was getekend door het feit dat ze tijdens de Tweede Wereldoorlog als 15-jarige gedeporteerd werd naar het concentratiekamp Auschwitz-Birkenau. Haar vader overleefde het niet. Op basis van haar ervaringen in Auschwitz maakte ze in 2003 de autobiografische film La Petite Prairie aux bouleaux.

In het kamp leerde ze de inmiddels overleden Simone Veil kennen, die in de jaren negentig minister van Gezondheidszorg was. “Die verschrikkelijk moeilijke periode maakte hen onafscheidelijke vrienden”, reageerde zoon Jean Veil en tevens advocaat van Loridan-Ivens’ familie.

Antisemitisme

Loridan-Ivens trouwde in 1963 met de Nederlandse filmmaker Joris Ivens. Ze maakten meerdere producties, zoals Comment Yukong déplaça les montagnes (1976) over de Culturele Revolutie van Mao. Maar als succesvolle filmmaker wilde ze bovenal het voortdurende antisemitisme in de wereld onder de aandacht brengen. In een interview met NRC concludeerde Loridan-Ivens in 2016 over haar achtergrond en de relatie met haar vader:

“Ik ben niet getrouwd met een Jood, ik was links en ik dacht dat ik de wereld kon verbeteren, waarom hij me uitgelachen zou hebben. Wat dat laatste betreft had hij trouwens gelijk. Ik dacht met Joris dat het universalisme alles zou oplossen, maar hij wist als zionist toen al dat het antisemitisme nooit zou verdwijnen. Het zit te diep.”

    • Christiaan Paauwe