Opinie

    • Karl Vannieuwkerke

Rule, Brittannia

Karl Vannieuwkerke

2018/03/30, Merkem, Karl Vannieuwkerke, foto's katrijn van giel. katrijn van giel

Toen een aantal jaren geleden de Angelsakische invloeden in het wielrennen steeds groter werden, hoorde ik Europese managers en ploegleiders wel eens smalend doen. ‘Het zal zijn tijd maar duren!’

Ze dachten niet dat de internationale wielermarkt groot genoeg was om Britse multinationals warm te maken en vooral niet om ze warm te houden. Het kleine incestueuze wielerwereldje zou de grote geldschieters maar heel even kunnen bekoren. Een folietje of snelle flirt en dan weer weg. Het rijk van de koers overnemen zou nooit het ultieme doel worden van bedrijven die zich tot dusver op voetbal of elitesporten hadden gericht en waar de grote klanten pronkten in de loges of skyboxen van Premier League-wedstrijden of exclusieve golftoernooien.

Een foutieve inschatting. Want de kwaliteit van de renners voedt het verlangen en bepaalt marketingstrategieën. Bradley Wiggins was een gedroomde trendsetter. Pionier par excellence. Boegbeeld van de ‘Mods’ die al snel het label cultfiguur op zijn rug kreeg. Van doordronken marginaal tot Tourwinnaar en aanbeden meet-and-greet-figuur. Wiggins als hét billboard van de Britse wielerdynastie die ondertussen op pistes in Manchester en Londen meticuleus werd gebouwd.

Elk jaar ontpopten zich op die wielerbanen een paar nieuwe larven tot vlinders met vleugels sterk genoeg om de tegenstand uit andere wielernaties pijn te doen en te verslaan.

Het jaar 2018 is de exponent van de evolutie van de voorbije zes jaar. Het hoogste punt van de gausscurve is bereikt. Drie verschillende Britse winnaars in de drie grootste wielerrondes. Chris Froome (Giro), Geraint Thomas (Tour) en Simon Yates (Vuelta). We schrijven deze namen met vergulde en sierlijke letters bij in de wielergeschiedenisboeken.

Yates is een fantastische winnaar van de Ronde van Spanje. Toen hij een paar maanden geleden de Giro verloor in het slotweekend heette het dat hij te broos was om ooit een grote ronde te winnen. Yates en het net-nietsyndroom. Schromelijke onderschatting van de Britse ziel en mentaliteit.

Zijn implosie in de Giro was het gevolg van een paar details die ze over het hoofd hadden gezien. Yates en zijn entourage analyseerden de gegevens en kwamen tot de conclusie dat hij die foutjes geen tweede keer zou maken. Nog geen vier maanden later wint de amper 26-jarige Simon Yates een Ronde van Spanje die in de annalen het predicaat ‘beklijvend’ meekrijgt.

Volgende kwestie die zich al opdrong nog voor Yates de kans kreeg om een lading welverdiende hamburgers achterover te slaan en zich ladderzat te drinken: kan hij het ook in Frankrijk? Het antwoord op deze doldwaze vraag laat zich samenvatten in één woord: UITERAARD!

Karl Vannieuwkerke is presentator bij de Vlaamse omroep VRT.

    • Karl Vannieuwkerke