Recensie

Johnny English stuntelt zich opnieuw tot held

Komedie Johnny English is terug. En natuurlijk is de film af en toe superflauw. Maar Rowan Atkinsons plooibare gezicht en perfecte timing maken veel goed.

Johnny English (Rowan Atkinson, midden) moet Londen redden in ‘Johnny English Strikes Again’.

Als door een hack de identiteit van alle Engelse spionnen openbaar wordt, haalt de Britse geheime dienst noodgedwongen Johnny English (Rowan Atkinson) weer van stal. De voormalig spion is inmiddels een leraar die zijn leerlingen het liefst de kneepjes van zijn voormalige vak bijbrengt.

English moet de identiteit achterhalen van de organisatie achter meerdere hacks die het openbare leven in Londen platleggen. Voor zijn missie kiest English een Aston Martin, de auto die door die andere superspion, 007, beroemd werd. Dat Bondgirl Olga Kurylenko (Quantum of Solace) een bijrol speelt is geestig.

De Johnny English-reeks – dit is de derde film – wordt gezien als parodie op de James Bond-films, maar het is eerder een hommage aan de Pink Panther-serie. Net als inspecteur Clouseau (Peter Sellers) is English iemand die ondanks zijn gestuntel uiteindelijk toch de zaak oplost. En net als bij Pink Panther gebeurt dat met veel slapstick, waarvan een deel superflauw is. Rowan Atkinson beheerst dat soort visuele slapstick als geen ander, met zijn plooibare gezicht en perfecte timing. Maar zeker een paar grappen komen rechtstreeks uit zijn oude Mr. Bean-sketches.

English omarmt hier het analoge tijdperk en neemt het op tegen een schurk uit Silicon Valley. Met een zwaard doorboort hij diens smartphone: een aardig statement.

    • André Waardenburg