Recensie

Biografische ‘What Will People Say’ is te zwaar aangezet

Drama De Pakistaanse Nisha wordt met een jongen betrapt in haar slaapkamer en vervolgens door haar vader naar Islamabad gestuurd. Ook al is de film gebaseerd op ware gebeurtenissen, hij is niet waarachtig.

Maria Mozhdah als de meer westerse dan Pakistaanse Nisha in ‘What Will People Say’.

De zestienjarige Nisha woont met haar traditionele Pakistaanse familie in Noorwegen. Nisha is meer westers dan Pakistaans en bovendien een nieuwsgierige puber: ze rookt joints en flirt met jongens, vooral met Daniel. Als Daniel via de regenpijp haar kamer binnenklimt, wordt het stel betrapt door haar strenge vader. Hoewel de twee tieners niets hebben gedaan, is de eer van de familie aangetast. De getergde en gekrenkte vader ontvoert haar naar Islamabad, waar zij gaat wonen bij zijn familie. Daar volgen nog meer tegenslagen.

Als het allemaal niet gebaseerd was op ware gebeurtenissen die regisseur Iram Haq op jonge leeftijd overkwamen, zou je veel ervan niet geloven. Maar dat maakt de Noorse inzending voor de Oscar voor beste buitenlandse film nog geen geslaagde film. Film is een empathiemachine, maar hier wordt het medeleven van de toeschouwer voor het onrecht dat Nisha wordt aangedaan, misbruikt.

What Will People Say mag dan een biografische kern hebben, de gebeurtenissen worden te zwaar aangezet en dat komt de geloofwaardigheid niet altijd ten goede. Voor iemand die is opgegroeid in een streng-religieus gezin is Nisha bovendien wel erg naïef. Haar lot maakt boos, maar in die positie van boosheid word je door allerlei murw makende filmische ingrepen vooral gemanipuleerd en dat voelt niet goed.

    • André Waardenburg