Opinie

    • Frits Abrahams

Met Hidde naar Frenkie

Kleinzoon Hidde (10) en zijn vader hadden me uitgenodigd voor een bezoek aan de wedstrijd Ajax – FC Groningen. Ik was in geen jaren meer bij Ajax geweest omdat ik een gemakzuchtige voetballiefhebber ben geworden: liever thuis voor de buis dan trots op de tribune. Toch nam ik deze uitnodiging gretig aan, want het nieuwe Ajax begint kwalitatief te lijken op het Ajax (van Sneijder, Van der Vaart en Ibrahimovic) dat ik jaren heb gevolgd.

Sindsdien is er veel veranderd bij Ajax, te beginnen met het uiterlijk van de Arena. Johan Cruijff kijkt nu als naamgever levensgroot op je neer vanaf zijn portret op de buitenwand van het stadion. Wij zaten op de hoogste rij, hoger dan ik daar ooit heb gezeten, en tot mijn verbazing was zelfs vanaf die plek het spel uitstekend te volgen. Het dak was dicht, het licht aan, we zaten in een reusachtige zinderende huiskamer – wat kon ons nog gebeuren?

Hidde zat er voor het eerst, wat te merken was aan zijn glanzende ogen en geïmponeerde zwijgen. Zo moet ik ook naast mijn ouders gezeten hebben toen ze mijn broertje en mij meenamen naar de interland Nederland – Hongarije in het Feyenoord-stadion (30 april 1961, uitslag 0-3).

Hidde is zelf een hockeyer, geen voetballer, maar als kijksport vindt hij voetbal interessanter. Ook al woont hij in Utrecht, als supporter gaat zijn voorkeur uit naar Ajax. Voor de wedstrijd begon vroeg ik hem wie zijn favoriete Ajacieden zijn. „Matthijs de Ligt en Hakim Ziyech”, zei hij zonder veel aarzeling. „En Frenkie de Jong?” vroeg ik voorzichtig. „Die is ook goed”, zei hij. Misschien wilde hij mij daarmee een plezier doen, want ik heb van mijn voorkeur voor Frenkie nooit een geheim gemaakt.

Al in februari van dit jaar schreef ik een lyrisch stukje over hem met de openingszin: „Er is eindelijk weer een grote Nederlandse voetballer opgestaan, en zijn naam is Frenkie de Jong.” Met die zin had ik me danig belachelijk kunnen maken, maar het pakte anders uit, althans, voorlopig. Frenkie werd de afgelopen weken de meest besproken en geloofde voetballer van Nederland. Ronald Koeman liet hem debuteren in Oranje en Van Hanegem zei dat hij „erg veel kwaliteiten” heeft. FC Barcelona toonde al belangstelling.

Maar Frenkie is goddank een nuchtere jongen. Hij zei: „Ik geloof het allemaal wel, laat mij maar gewoon een vaste plaats bij Ajax afdwingen.” Hij benoemde ook zijn zwakkere punten: „Mijn schot, de langere pass en er moet meer diepte in mijn spel.”

Daarmee maaide hij mij als columnist het voetbalgras lelijk voor de voeten weg. Sinds ik scherper op hem lette, was mij opgevallen dat hij als middenvelder weinig de voorste linie opzoekt. Liever laat hij zich terugzakken om van daaruit het spel op te bouwen. Daardoor scoort hij vrijwel nooit, ook niet tegen FC Groningen. Zijn spel, hoe sierlijk ook, zal dus effectiever moeten worden.

„Wie vond je de beste spelers?” vroeg ik Hidde na afloop. „De Ligt en Ziyech”, zei hij. „En Frenkie?” vroeg ik. „Die was ook goed”, zei hij.

Nee, Frenkie is er nog niet.

    • Frits Abrahams