Recensie

Live muziek geeft sfeer aan Introdans

Dans Bij de Introdansvoorstelling Moderne Meisjes speelt Het Gelders Orkest. De extra kleur en sfeer is onmiskenbaar, net als de kick die de dansers krijgen van live muziek.

Vaak heeft Introdans niet de luxe van live-orkestbegeleiding, maar voor Moderne Meisjes is Het Gelders Orkest uitgerukt, dat onder leiding van Per-Otto Johansson composities van Elena Katz-Chernin, Ludovico Einaudi en Theo Verbey speelt. En al blijft de klank in de kleine bak van het Stadstheater Arnhem hangen, de extra kleur en sfeer is onmiskenbaar, net als de kick die de dansers krijgen van live muziek.

Ook Lucinda Childs is (bijna tachtig) nog steeds een uitdaging voor hen. Einadi componeerde het nieuwe Petricor voor haar kraakheldere choreografie van repeterende, basale, klassieke passen die licht als een veertje in diverse patronen en richtingen in de ruimte zijn geplaatst. Analoog aan het rustige begin voor piano, viool en cello dijen ook de bewegingen voor twaalf dansers in een klein kwartier langzaam uit tot een voller, complexer (klank-) beeld.

Verrassend zijn Childs’ tekeningen van de vloerpatronen van de choreografie: abstracte kunstwerken op zichzelf. Prachtige beelden ook in Regina van Berkels Frozen Echo, vooral door het object van oude computerschermen, dat als een dinosaurusruggewervel boven het toneel hangt. In drie mysterieuze vrouwenpersonages, is haar inspiratiebron herkenbaar. Door hun onbeweeglijke aanwezigheid, de bevroren bloedstraal uit de hand van één, hun staren en reiken lijken ze zo weggelopen uit een schilderij van Salvador Dalí. De choreografie voor totaal 22 dansers is erg versnipperd en dun uitgesmeerd. De relatie met het ‘drama’ in Verbeys muziek is vaak zoek, zodat de aandacht verflauwt.

Beeldende kunst inspireerde ook Didy Veldman, en wel Picasso’s beroemde De drie dansers. De gefragmenteerde beginbeelden zijn fraai, maar als de dansers elkaar eenmaal loslaten is het bewegingsidioom beperkt.

    • Francine van der Wiel