Foto Merlin Daleman

Op trainingskamp in Spanje dankzij Kinderdijks suikeroom

vv De Zwerver Piet de Bruin uit Kinderdijk won in 2004 de loterij. Hij is inmiddels overleden, maar de lokale voetbalclub vv De Zwerver wordt nog jaarlijks met duizenden euro’s onderhouden.

Voetbalclub vv De Zwerver uit Kinderdijk speelt op een complex dat je slechts kunt bereiken via een steegje tussen de woonhuizen. Twee voetbalvelden in een woonwijk, vanuit de slaapkamers is elke twee weken amateurvoetbal uit de derde klasse te zien. De kantine is grotendeels van hout, het bier wordt geschonken in kannen en kleine bekertjes van hard plastic. Terwijl het eerste elftal een bekerwedstrijd afwerkt, schenkt Han Koolmees zichzelf nog eens bij. Daarna lurkt hij aan zijn sigaar. Hij is hoofd evenementen bij De Zwerver.

Maar Koolmees (62) is ook bestuurslid van Stichting Elshout. Die stichting beheert enkele miljoenen, de overblijfselen van een prijs die Kinderdijker Piet de Bruin aan het begin van dit millennium won bij de Postcodeloterij. Afgelopen jaren sponsorde de stichting voor een deel het jubileumfeest. De kantine werd opgeknapt. Betere jeugdtrainers konden worden aangetrokken. Per jaar stopt de stichting minstens 10.000 euro in De Zwerver. „Piet de Bruin is er zelf niet meer”, zegt Koolmees. „Maar uit zijn naam gebeuren nog steeds prachtige dingen.”

Het is begin 2004, in het dorpje Kinderdijk loopt Henny Huisman door de sneeuw, in een felle rode jas van de Postcodeloterij. Het grootste gedeelte van de straat is al in de prijzen gevallen; negen ton hier, een miljoen euro daar. Huisman wandelt het huis op nummer negen binnen, een cameraploeg op zijn hielen. De bewoner heeft lang, zwart haar, draagt een wollen trui en rookt rustig een sjekkie. Hij woont alleen, maar toch zit het huis vol. Op tafel staat een rum-cola.

Foto Merlin Daleman
Foto Merlin Daleman
Foto Merlin Daleman

Een gouden envelop

Henny Huisman zegt dat er een bedrag in zijn gouden envelop zit „waar je alleen maar van kunt dro-homen”. Dan opent de presentator de envelop, en noemt het bedrag van de prijs: 7.484.615 euro. De bewoner blaast de rook van zijn gerolde sigaret uit, over de cijfers die zijn leven zullen veranderen. Hij zegt: „Ja, wat mot je daar op zeggen dan?” Piet de Bruin uit Kinderdijk is multimiljonair. Op sokken loopt hij de straat op. De rest van Kinderdijk begint te zingen: „Pietje, Pietje, Pietje!”

Piets beste vriend Han Koolmees zit die avond naast hem aan tafel, in het kleine huisje dat grenst aan de voetbalvelden van De Zwerver. De voetbalclub van een dorpje met zevenhonderd inwoners: twee velden, waarvan er eentje in november al in de Sahara verandert. Vanuit Piets huis kijk je zo uit op de club, toch kwam hij er bijna nooit, alleen soms, voor een biertje in de kantine. Maar een van de eerste dingen die Piet met zijn geld doet is ruim de helft van een nieuw kunstgrasveld betalen, een van de eerste rubberen matten van Nederland. Het kost hem 150.000 euro. „Dit doe ik voor jou, Han”, zegt hij erbij.

De Bruin en Koolmees kennen elkaar dan al ruim 25 jaar, als Han begin twintig is en Piet bijna dertig. Het is een vriendschap van de bal en de tap, samen in de kroeg of de kantine. Als Feyenoord thuis speelt zitten ze allebei in het café in Kinderdijk te wachten totdat de bussen richting De Kuip vertrekken. Piet werkt als baggeraar en is de eeuwige vrijgezel. Han heeft twee liefdes: zijn vrouw en De Zwerver. Zijn vader was er keeper in het eerste elftal, zelf voetbalde hij er 38 jaar.

Piet de Bruin is meer van de derde helft. En hij is niet mateloos populair in Kinderdijk. Veel mensen vinden hem een rauwe man, met een te grote mond. Piet zit bijna dagelijks in Café de Klok, achter de velden van De Zwerver, waarvan Han samen met zijn neef eigenaar is. Een plakkaat op de muur verraadt het menu: karbonade, saté, snitzel (sic), friet.

Kees van den Heuvel zat er jaren aan de bar, en nog steeds. „Sommige mensen vonden Piet een grote rotvent, maar dat was hij niet. Hij hield er van mensen op de kast te jagen. Maar als je hem eenmaal kende, was het een gouden man.” Na de geldprijs ziet hij De Bruin bijna niet meer in het café. „Ik mis hem hier.”

De Zwerver is een echte dorpsclub waar het veld in een woonwijk is gesitueerd. Multimiljonair Piet de Bruin had uitzicht op het kleine sportcomplex.Foto Merlin Daleman

Toch verandert Piets karakter nauwelijks nadat hij de loterij wint. De vrouwen die plotseling aan zijn deur komen, wimpelt hij af. Mensen die om geld vragen negeert hij. Maar 150.000 euro voor de amateurclub van zijn vriend: dat maakt hij over. Op 27 augustus 2005 wordt het veld feestelijk geopend. Het is volgens betrokkenen de redding van De Zwerver: een trainingsveld dat eindelijk weer intensief gebruikt kan worden.

Koolmees gaat het geld van zijn vriend beheren. „Als ik gekke dingen ga doen, dan geef je me maar een schop onder mijn hol”, geeft Piet hem als opdracht mee. Dankzij de miljoenen kan hij stoppen met zijn werk als baggeraar. Piet koopt een huis op Curaçao, met uitzicht op de zee. Hij is minder in het dorp te vinden.

Stichting voor heel Kinderdijk

Kort na het winnen van de loterij wil De Bruin een stichting oprichten. Hij wil iets betekenen voor Kinderdijk. Lokale verenigingen en initiatieven kunnen projecten aandragen, die na goedkeuring door de stichting betaald worden. Koolmees zit in het bestuur, samen met nog twee anderen. Vanaf dat moment gaan er jaarlijks aanzienlijke bedragen naar goede doelen in het dorp. Zo krijgt de speeltuinvereniging geld voor nieuwe speeltoestellen, wordt de kringloopwinkel geholpen bij een nieuw pand en wordt geld gestort voor een oorlogsmonument.

Maar ook De Zwerver wordt niet vergeten. Als een ervaren jeugdtrainer een vergoeding wil om bij de club te komen, helpt de stichting. Het vrouwenelftal wordt in het nieuw gestoken, jubileumfeesten worden extra spectaculair, de kantine wordt opgeknapt, de selectie kan op trainingskamp in Dublin, of in Spanje. Een derdeklasser met een suikeroom.

Eind 2016 moet De Bruin zijn vriend Han iets vertellen. Hij heeft uitgezaaide mondkanker. Hun gesprekken veranderen. Ze hebben het over een leven na de dood. De Bruin heeft nauwelijks familie, maar wel veel geld. Ze komen samen tot een plan voor de stichting, waardoor lokale verenigingen tot in lengte van jaren gesteund kunnen worden, uit Piets naam.

Foto Merlin Daleman

De loterijwinnaar uit Kinderdijk wordt steeds zieker. Hij moet eigenlijk naar een hospice, maar dat wil hij niet. Zijn vrienden regelen het. Er komt thuiszorg, ze maken een schema zodat hij nooit alleen is. Piet heeft zijn televisie nog, en als de bal daarop rolt, is het goed. Het is het jaar van Feyenoord, dat voor het eerst sinds achttien jaar weer kampioen kan worden.

Han liet een krantenpagina met juichende Feyenoordspelers zien aan de specialist. „Dat kampioenschap, redt hij dat nog?” De specialist dacht van niet. Het werd bijna. Als Feyenoord uit bij Excelsior de schaal kan pakken, vraagt Han aan de verpleging of die de medicijnen wat wil minderen. Zodat Piet de overwinning bewust zal meemaken. Maar Feyenoord verliest met 3-0. In de week voor de kampioenswedstrijd in De Kuip overlijdt Piet de Bruin, 69 jaar oud. Tijdens zijn begrafenis wordt Feyenoord gehuldigd op de Coolsingel.

De stichting van Piet de Bruin bestaat nog steeds. Van de prijs zijn nog enkele miljoenen over, vooral geïnvesteerd in vastgoed. Uit de jaarlijkse opbrengsten wordt voor ongeveer 75.000 euro per jaar aan projecten gefinancierd. Een deel van dat bedrag gaat naar De Zwerver. Volgens voorzitter Arjan van Gemeren mag De Zwerver nooit afhankelijk worden van de stichting. „We houden onze eigen broek op, maar door het geld van De Bruin kunnen we net die extraatjes betalen. Dat is prachtig.”

Klein reclamebord langs het veld

Toch hangen er bij De Zwerver geen foto’s van de overleden suikeroom aan de muur. De enige verwijzing is een klein reclamebord, langs het kunstgrasveld. ‘Postcodewinnaar Piet de Bruin’, staat erop. Maar als het aan Han Koolmees ligt profiteert de kleine dorpsclub nog jaren van het geld dat zijn vriend won. „Bij alles wat we kunnen doen denk ik aan Piet. Zijn naam leeft voort.”

Rondom de selectie gaan geruchten dat als het eerste elftal kampioen wordt, ze beloond worden met een trip naar Curaçao. Koolmees lacht. „Eerst maar eens een titel”, zegt hij dan.

    • Bram Endedijk