‘Mensen beweren dat we in een rottijd leven. Niet waar! We weten gewoon meer’

Mediavreters In de rubriek Mediavreters vertellen mensen wat ze kijken, lezen, luisteren en liken.

Illustratie Anne van Wieren

Coby Koole leest alles dat op Facebook voorbij komt van haar flinke schare familie en vrienden. Koole is 86 jaar, en gebruikt Facebook elke dag. Zelf posten vindt ze lastiger. „Daar ben ik nog niet zo bijdehand in, maar ik zou het wel willen. De knoppen en instellingen die ervoor nodig zijn, kan ik niet goed onthouden.”

WhatsApp en e-mail checkt ze ook dagelijks op haar iPad of iPhone. Koole is van oorsprong Rotterdams, maar woont al veertig jaar in de buurt van Amersfoort.

Vrienden in Rotterdam houden op Facebook een familiejournaal bij. „Maandags krijgen ze nieuwtjes binnen over een gebroken been, of dat iemand een hardloopwedstrijd heeft gewonnen. Dat bundelen en plaatsen ze.” Zo’n journaal zou Koole ook wel willen maken, maar er is altijd wel een zieke te bezoeken of een vriendin om naar de pedicure te vervoeren met haar auto. „Ik ben veel te druk om oud te zijn.”

Kooles netwerk is van het grootste belang. „Ik zorgde daarvoor toen ik alleen kwam te staan. Je hebt het nodig.” Ze verloor veertien jaar geleden haar man. „Ik mis hem steeds meer. Tijdens verdrietige gebeurtenissen denk ik, kom nu verdómme maar even terug.” Maar ze verdrijft haar eenzaamheid niet met haar iPad. „Ik ben dan wel oud, maar eenzaam ben ik niet. Ik ga met iedereen in gesprek. Je moet je in het leven blijven interesseren.”

Een poepie in China

Coby Koole leest graag over mensen en hun gedrag. „Ik vraag me af hoe het komt dat iemand zo reageert als-ie reageert.” In Een nieuwe aarde – haar „bijbeltje” – van Eckhart Tolle, vindt ze antwoorden. Het ligt op haar nachtkastje naast een historische gids van Rotterdam. Tolle schrijft filosofisch, „niet te abstract zoals Kant”.

Terugveren na tegenspoed houdt haar bezig. Ze begint over haar zoon. „Hij kreeg een motorongeluk en hield daar een hersenbeschadiging aan over. Toch ziet hij nog altijd en overal het positieve. Wat bezielt zo’n mens? Om dan toch door te gaan? Dat vind ik schitterend. Dat wil ik weten.”

Een tijdje las ze haar krant alleen via de iPad. „Dat was niks.” Doe haar maar gewoon de papieren versie. Ze heeft een abonnement op de Volkskrant, daarin leest ze het liefst over politiek. „Het land moet bestuurd. Ik wil weten hoe de mensen die dat doen daarover denken. Dan weet ik waar op te stemmen.” In tegenstelling tot het televisiejournaal komt er in de krant tenminste ook „leuks” voorbij. Verhalen over jonge mensen die anders denken en elkaar toch vinden, stemmen Koole hoopvol. „Mensen beweren dat we in een rottijd leven. Niet waar! We weten gewoon meer. Als iemand een poepie laat in China ruiken wij dat, dat was vroeger niet zo.”

Behalve naar het journaal op tv, kijkt Koole ook graag naar de talkshows van de Publieke Omroep. Bij voorkeur via de app van de NPO. Ze heeft één grote frustratie: programma’s die ineens op grijs gaan en die je dan dus niet meer kunt zien. Ze vindt de talkshows interessant, maar „die vent van De Wereld Draait Door praat wel erg vlug. Het mag van Koole betreft meer zoals bij Kijken in de Ziel: „allemaal wat langdradiger”.

Meedoen? Mail mediavreters@nrc.nl
    • Floor Zijp