Brieven

Brieven 13/09/2018

Journalistieke normen

Handel ook klachten af

Het is beleefd om een brief te beantwoorden, maar is het ook ‘journalistiek onzorgvuldig’ als een redactie dat nalaat? De Raad voor de Journalistiek oordeelde onlangs dat een klacht tegen NRC hierover terecht was. De Ombudsman van NRC schrijft in zijn rubriek (8/9) dat hij dit „vreemd, om niet te zeggen bizar” vindt. „Regels voor correspondentie zijn van een andere orde dan eisen aan journalistieke publicaties.” Omdat er mogelijk sprake is van een principieel verschil van mening, wil ik eraan herinneren dat de Raad sinds 2013 een zogenaamde ‘tweedelijnsorganisatie’ is – op verzoek van de aangesloten media. Wie een klacht heeft, moet zich sindsdien eerst wenden tot de redactie. Als dat niet leidt tot een bevredigende uitkomst kan hij of zij naar de onafhankelijke Raad.

Klachten, die wij behandelen, kunnen daardoor tweeledig zijn: klager heeft niet alleen een probleem met een publicatie, maar inmiddels ook met de reactie van de (hoofd)redactie. De Raad komt in zulke zaken ook regelmatig tot een tweeledig oordeel, waarbij alle varianten denkbaar zijn.

In dit geval waren volgens de Raad de twee NRC-columns over Likoed Nederland zorgvuldig, maar handelde de hoofdredactie deels onzorgvuldig door niet te reageren op een klacht van de organisatie tegen het weigeren van haar ingezonden brief over de columns.

Wat voor de Ombudsman hoogstens „een gebrek aan burgerlijke beleefdheid” is, dat hoogstens „een voetnoot” in de beoordeling had mogen zijn, is wat ons betreft een tekortkoming in de klachtenafhandeling. Of dat ondergeschikt of nevengeschikt is aan de beoordeling van de klacht over de columns, is aan de lezer. Het zijn, zoals de Ombudsman oppert, inderdaad appels en peren. Er is verschil, maar er is ook een overeenkomst: ze horen allebei in de journalistieke fruitmand.


Voorzitter Raad voor de Journalistiek

Eigenlijk

Dubbelzinnig

‘Eigenlijk’ kondigt een verrassing aan, kopt de Wetenschapspagina van NRC op 11 september. Het is allemaal waar wat in dit artikel over dit partikel wordt gezegd, maar ik mis mijn favoriete gebruiksmogelijkheid: dubbelzinnigheid. ‘U mag daar eigenlijk niet parkeren’ betekent twee dingen tegelijk: (1) het is verboden daar te parkeren; (2) trekt u zich van het verbod niets aan.

Dichter des Vaderlands

Ontroering

Erik Jurgens is in zijn brief Geen metrum, geen rijm(Brieven, 10/9) duidelijk niet enthousiast over het gedicht van Ester Naomi Perquin dat bij een artikel over de Nederlandse vertaling van Mein Kampf stond.

Jammer dat hij de ontwikkelingen in de poëzie sinds 1950 heeft gemist. Ik was wél enthousiast, sterker: ik was tot tranen ontroerd. Bij een interreligieuze ontmoeting op dezelfde dag waarop het is gepubliceerd, heb ik dit gedicht voorgedragen. Iedereen was daarna minutenlang stil. Een gedicht kan een intens emotioneel effect teweegbrengen. Daarvoor is geen rijm of metrum nodig.

Frits Abrahams

Onvolmaakte mensen

Frits Abrahams schreef in zijn column (Wat de vrouw moet doen, 12/9) over Jehovah’s getuigen. Ook ik, actieve Jehovah’s getuige, sta regelmatig met een stand op openbare plaatsen waar veel publiek is. Het uiteindelijke doel is mensen te wijzen op de Goddelijke raad uit de Bijbel en dat is ook weer gelukt bij de heer Abrahams.

Zoals hij zelf al opmerkt maken onvolmaakte mensen fouten. Helaas ook onder Jehovah’s getuigen, ook al doet dat niets af van aan motivatie om de goddelijke boodschap uit te dragen.