Recensie

Volle, tropische blues met ritmes uit New Orleans

Delgres liet dit jaar al op North Sea Jazz horen welk wonderlijk vol geluid je kunt produceren met een sousafoon, een rammelende gitaar en een sterke drummer. Nu is hun debuutalbum uitgekomen en dat stelt niet teleur. Mo Jodi is blues uit Parijs, gezongen in het Creool van Guadeloupe, met de ritmes van New Orleans. Het is het project van de technisch begaafde gitarist Pascal Danaë die moe werd van zijn eigen gepingel en via een goedkope Dobro-gitaar terugkeerde naar de blues. En terug naar Guadeloupe. Delgres is vernoemd naar de vrijheidsstrijder die op het eiland tegen Napoleon vocht voor afschaffing van de slavernij. Het album heeft een politieke en historische lading, zoals het schrijnende Mr President. Op eerder werk klonk er ook nog Touaregrock door en meer Afrikaanse klanken. Dat is op Mo Jodi minder, al neemt het toe tegen het einde van het album. De nadruk ligt op tropische blues en soms een sterk popliedje, zoals ‘Sere mwen pi fo’ waarop Skye Edwards, zangeres van Morcheeba, meezingt.

    • Leendert van der Valk