Recensie

Ontsnappen uit een vergeetput vol geweld

Drama ‘Papillon’ is een trouwe remake van de gelijknamige film uit 1973 over Henri ‘Papillon’ Charrière en Louis Dega, die worden veroordeeld tot een verblijf in een strafkamp in de jungle van Frans Guyana.

Rami Malek en Charlie Hunnam in ‘Papillon’.

Pragmatisme of vriendschap, in Papillon blijft het vaak in het midden wat personages bindt. Dit gevangenisdrama is een trouwe remake van de gelijknamige film uit 1973 over brandkastkraker Henri ‘Papillon’ Charrière (Charlie Hunnam) en rijke oplichter Louis Dega (Rami Malek).

Beide mannen worden in 1931 veroordeeld tot een levenslang verblijf in een strafkamp in de jungle van Frans Guyana. Een vergeetput waar geweld tussen gevangenen, dwangarbeid en de tirannie van Warden Barrot (Nederlander Yorick van Wageningen) aan de orde van de dag zijn.

Op de boot naar dit inferno ontdekken Papillon en Dega dat ze elkaar nodig hebben: Dega heeft geld, maar kan zich niet staande houden tussen de zware criminelen. De gespierde Papillon – schijnbaar onschuldig veroordeeld voor moord, de film is gebaseerd op de memoires van de echte Charrière – heeft budget nodig voor een ontsnapping.

Michael Noer brengt de modder, vochtigheid en hitte kleurrijk en bedreigend in beeld; je lijkt de klamme aarde tijdens ontsnappingspogingen haast te ruiken. Hunnam, die de rol overneemt van Steve McQueen in de originele film, speelt de aftakeling tijdens zijn isolatie overtuigend. De herinnering dat dit kamp echt heeft bestaan – iets waar foto’s aan het slot extra aan herinneren – maakt een remake op zich relevant.

Jammer genoeg voelt het alsof meer aandacht is besteed aan het opnieuw tot leven wekken van historische beelden (of die uit de originele film) dan aan de uitwerking van de karakters. Je leert weinig meer over Dega en Papillon dan dat ze veel doorzettingsvermogen hebben. Ook de interessante ambiguïteit in hun verbond boeit daardoor minder.

    • Sabeth Snijders