Recensie

Dries Roelvink in ‘Paradriso’ is Hazes 3.0

Pop Een uitverkocht Paradiso werd door Dries Roelvink omgedoopt in ‘Paradriso’. De volkszanger uit de Jordaan zong Lee Towers eruit. Bitterballen en confettikanon deden de rest.

Dries Roelvink in Paradiso, ofwel Paradriso. Foto Andreas Terlaak

Hij stond al eens in Carré en verkocht in 1994 het Concertgebouw uit. Maar nog nooit eerder stond Dries Roelvink met een eigen concert in Paradiso, een zaal waar hij als geboren Amsterdammer en warme band mee voelt. De 59-jarige volkszanger uit de Jordaan herdoopte de bomvolle poptempel maandag tot ‘Paradriso’, een woordgrap die de humor kenmerkt waarmee Roelvink zijn zaken aanpakt. Zingen is een serieuze zaak voor de altijd gewoon gebleven jongen, die in zijn meer dan dertigjarige loopbaan ontelbare cafés en braderieën in vuur en vlam zette. Vergelijk zijn stembeheersing en vocale power met die van André Hazes Senior en Lee Towers, en Roelvink komt als winnaar uit de bus.

Opvallend veel jonge mensen vonden maandag hun weg naar Paradriso, waar ze vrolijk mengden met Roelvinks mede-Jordanezen. Er gingen bitterballen en broodjes kroket rond en het was meteen gezellig bij openingsnummer ‘Ik Kom Eraan’, een vakantielied dat Imca Marina’s ‘Viva España’ in luchtigheid naar de kroon steekt. Bij een liefdevol eerbetoon aan zijn zingende moeder vertelde Dries hoe hij twee jaar geleden voor het eerst op het podium van Paradiso stond, tijdens een Nederlandstalige meezingavond waar hij het bekendste lied ‘Waarom’ van Alie Roelvink (1923-2008) mocht zingen. Nu was het de ouverture van een aanstekelijke Jordaanmedley met ‘De Afgekeurde Woning’ en ‘Aan de Voet van die Ouwe Wester’. Bij Dries in de Jordaan staat de lepel nog in de brijpot en ging de Amsterdamse humor nooit verloren.

Superhit ontbreekt

Waar het Dries Roelvink aan ontbreekt is een killer van een hit; een ‘Zij Gelooft in Mij’ of een ‘Dromen Zijn Bedrog’ die de roem van Hazes en Marco Borsato galvaniseerden. Regelmatig nam Roelvink zijn toevlucht tot succesnummers van anderen; een Neil Diamond- en een Tom Jones-medley die er met een Lee Towers-achtige hoekigheid uit kwamen. Engels is niet Dries’ sterkste punt, bleek met name in de soulmedley waar de met lage bromstem vertolkte discostamper ‘More Than a Woman’ het moest afleggen tegen het origineel van de Bee Gees. Maar feest werd het wel bij de Paradrisomedley van ‘Kiss’ (Prince), ‘Angie’ (Rolling Stones) en ‘Tonight’ (Bowie), artiesten die Dries voorgingen op deze heilige grond.

Een duet met Ruth Jacott en een hiphop-intermezzo van zoon Dave Roelvink met rappers FMG hielden het tempo erin. Een vleugje reggae in ‘Hermanos Hermanos’ paste goed bij Roelvinks soepel aangezette melodische wendingen. Dries overviel het publiek met de naar Spanje smachtende fiestamuziek van ‘Maria Magdalena’. Het confettikanon deed de rest.

„Dit was de mooiste avond van mijn leven”, verklaarde Dries Roelvink na afloop. „Al die liefde en warmte gaven me energie. Ik steeg naar grote hoogte.” Het was geen grootspraak. Dries Roelvink live is Hazes 3.0: een vrolijke maar nooit platte parade van meezingers en levensliederen voor alle generaties. De Ziggo Dome lonkt.

    • Jan Vollaard