Opinie

    • Marcel van Roosmalen

Voorspelbaar

Zondagochtend, ze stond onder de douche. Er was geen warm water. Ik kende het hele scenario al: eerst ging ik nog in mijn onderbroek woedend op alle knoppen van de cv-ketel slaan. Dan trok ik de stekker eruit en stopte hem er weer in en dan zou zij iets als ‘nog steeds koud!’ roepen. Daarna ging ik het telefoonnummer op het stickertje op de cv-ketel bellen en dan kwam er voor veel te veel geld een monteur die binnen vijf minuten klaar zou zijn.

En zo ging het.

Ik lag inmiddels, nog steeds in mijn onderbroek, woedend over zoveel onrecht op te bank te bellen met een vrouw van een energiecentrale die maar bleef doorgaan over klantnummers, postcodes en keteltypes.

Een koninkrijk voor een baan als ‘achterwacht’. De ene na de andere rotmededeling doen, begrip tonen en zeggen dat je er niets aan kunt doen of veranderen omdat je maar de ‘achterwacht’ bent. Voor 125 euro kwam er een monteur, daar bovenop kwamen extra kosten.

Want wij waren geen lid.

Wilde ik lid worden?

Ik had zin om te zeggen dat we mantelzorgers waren van een bejaarde met open wonden die we met lauw water driemaal daags moesten uitspoelen, maar bij de eerste ‘maar’ zei ze al dat ze als achterwacht gewend was aan kritiek, maar dat dat niets aan de situatie ging veranderen. Ze had geen idee wanneer de monteur kwam, maar hij kwam.

De monteur belde.

Drukke baas, zwaar Noord-Hollands accent: achter ieder zelfstandig naamwoord totaal overbodig een ‘ie’ zetten. Hij zat al in zijn bussie en was al bij Oostzaan, ja dat kende ik wel.

Hij: „Wat voor merk verwarmingsketel?”

Ik: „ATAG.”

Hij: „Makkie.”

De vriendin zei ook: „Die is binnen vijf minuten klaar.”

Even later kwam een man nogal zelfverzekerd onze woonkeuken binnen. De zelfverzekerde tred van iemand die zelf ook wel wist dat hij niets bijzonders ging doen. Je zag hem denken: weer een paar halfies die niet weten op welk knopje ze moeten drukken.

Hij haalde een bril uit zijn borstzak en keek naar het display op de verwarmingsketel.

Hij goot er een glas water in.

Hij drukte drie keer op een knop.

Hij tipte om de gebruiksaanwijzing van een volgende cv-ketel te bewaren.

Hij schreef een rekening, we gingen om beurten douchen en hadden het er verder niet meer over.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.
    • Marcel van Roosmalen