Kenta Tanaka zondagmiddag in actie voor HGC tegen Rotterdam.

Foto Robin Utrecht

Japanner Tanaka moet de nieuwe ster worden bij HGC

Hockey

Kenta Tanaka is al tijden een ster in Japan en moet dat nu bij HGC worden. Een enorm cultuurverschil, maar hij past naadloos in het team.

Sierlijk snijdt hij door het wit-groen van Rotterdam, de bal vastgelijmd aan zijn stick. Nummer negentien, zijn haar strak naar achteren in een knotje. Snorretje. Baardje. Hij begon links, hij eindigt rechts. Onderweg naar de goal minstens vijf, zes man op het verkeerde been, of gewoon te laat. Afmaken lukt niet, deze hele zondagmiddag niet. Maar er gebeurt wat als hij aan de bal is. „Iets extra’s”, zou zijn coach na de wedstrijd zeggen.

Als hij niet over het kunstgras danst, zit hij ongeduldig op de bank. Hij glimlacht, terwijl medespelers korte zinnetjes Engels-met-gebaren tegen hem praten. Hij geeft ze een hand of een klopje op hun kont als ze hem op de bank komen vergezellen. Intussen drumt hij op zijn knieën, wacht hij tot hij weer mag. Hij, Kenta Tanaka, de eerste Japanse hockeyer in de Nederlandse hoofdklasse, moet bij HGC de ster worden die hij al zo lang in eigen land is.

Hij speelde het afgelopen weekend zijn eerste twee duels voor de club uit Wassenaar. Nog in een roes van de euforie na het goud op de Asian Games, een week eerder in Jakarta.

Kenta Tanaka zondagmiddag in actie voor HGC tegen Rotterdam.
Foto Robin Utrecht
Kenta Tanaka zondagmiddag in actie voor HGC tegen Rotterdam.
Foto Robin Utrecht

Asian Games

Tanaka was altijd de ervaren ster – 30 al – geweest van een hockeyland dat er nooit toe deed bij de mannen. Blonk uit in een competitie die internationaal geen naam heeft. De opvallendste onder onopvallenden. In Japan ging het qua hockey altijd over de vrouwen. Tot die grote verrassing in Jakarta. Waar niet favoriet India won, dat Japan in de poule nog met 8-0 had verslagen. Ook niet het Pakistan van Roelant Oltmans. Maar de nummer zestien van de wereld, sinds vorig jaar – voor de tweede keer – gecoacht door de Nederlander Siegfried Aikman. De hockeywereld in rep en roer, de Japanners tot tranen geroerd.

Een stap naar Nederland, de beste hockeycompetitie ter wereld, is Tanaka’s ultieme beloning. Aikman speelde een belangrijke rol. Hij kent HGC-coach Paul van Ass goed en wist dat die in zijn periode als coach van India (2015) in duels tegen Japan gecharmeerd was geraakt van Tanaka. Aikman: „Ik kende Pauls kwaliteiten en vond hem een perfecte coach voor Kenta. Hij is erg goed in het motiveren en stimuleren van mensen.”

Wat ook hielp, was dat oud-international en HGC-coryfee Bram Lomans een Japanse vrouw heeft. Zij kan af en toe tolken voor Tanaka, waar nodig. „Maar Paul kende vooral Kenta’s potentie, en HGC stak zijn nek uit met een tweejarig contract”, zegt Aikman.

Aan zijn kwaliteiten zal het niet liggen, daar is Aikman zeker van. Hij is snel, handig, tactisch goed ontwikkeld. „En een trotse man, hij neemt en draagt verantwoordelijkheid.”

Maar het is nogal een omschakeling. Tanaka gaf zijn baan als ambtenaar bij de prefectuur Wageyama op en moest zijn vriendin achterlaten. Aikman: „Als Japanse spelers naar het buitenland willen, vraag ik ze: snap je wat de impact is? Hoe goed ga je je best doen een andere taal te leren? ‘Ik kan geen Engels’ bestaat dan niet. Anders ben je gedoemd te mislukken.”

Het cultuurverschil is enorm, dat zal Tanaka nog ondervinden. In Japan, zo vertelt Aikman, wordt de cultuur en geschiedenis van het land nauw betrokken bij het hockey. Er wordt gespeeld volgens de filosofie van de samoerai – het nationale hockeyteam heet ook Samurai Japan. Bushido, de weg van de krijger. Yamato-damashii, de vechtlust voor het vaderland. Of ze bespreken historische situaties tijdens trainingen. Zoals de Slag bij Sekigahara in 1600, die leidde tot de eenwording van Japan.

Haiku’s

Maar niet alleen de strijdlust is onderdeel van de weg van de samoerai, ook de dichtkunst. Dus stelde Aikman in dat zijn hockeyers elk kwartaal een haiku schrijven over wat ze willen bereiken. Maken ze dan een wedstrijd van, waarin ze elkaar jureren. Tanaka won nog nooit, zegt Aikman lachend, maar zat wel enkele keren bij de besten.

Dan is Nederland toch wel even wennen. Maar hij sloot toch al snel naadloos aan bij HGC, zo zegt aanvoerder Seve van Ass. „Hij is een heel open persoon, dus dat maakt contact gemakkelijk. Hij spreekt niet veel Engels, dus echt goede gesprekken hebben we nog niet, maar ik heb niet het gevoel dat hij erbuiten valt. Maar op het veld heb je ook niet zoveel woorden nodig. Je roept even, wijst wat en hij snapt de boodschap.”

Paul van Ass stond als coach zondag te genieten, zo zegt hij na de 6-2 tegen Rotterdam. „Een speler naar mijn hart. Hij moet nog even wennen aan dit niveau natuurlijk, aan het tempo, normaal scoort hij iets meer. Maar hij kan gemakkelijk mee. Ik denk dat hij in Oranje had gezeten, was hij Nederlander geweest.” Ook zoon Seve is onder de indruk van Tanaka. „Ik vind het een geweldige speler, hij is zó fit, zó snel. Hij heeft wel een beetje dat Aziatische, dus blind naar voren en zorgen voor dreiging. Maar dat maakt ons ook weer onvoorspelbaar. Ik vind hem mega van waarde.”

Er valt natuurlijk nog genoeg te verbeteren, zegt Paul van Ass. „Hij is niet van de passing, zal ik maar zeggen, maar dat heb ik ook nog niet van hem gevraagd. Daar ga ik wel aan bouwen, dat hij zijn momenten beter herkent. Maar voor de rest is het een genot om hem te zien. Passers hebben genoeg in de wereld, mensen die iets extra’s kunnen, hebben we niet zoveel.”

    • Frank Huiskamp