Aan bravoure alleen heeft Oranje tegen Frankrijk niet genoeg

Nations League Het Nederlands elftal ging in Parijs met 2-1 onderuit tegen wereldkampioen Frankrijk. Het Oranje van bondscoach Koeman toonde wel lef.

De Franse spits Kylian Mbappé, maker van het eerste Franse doelpunt, in duel met Daley Blind. Foto Gonzalo Fuentes/Reuters

Oranje staat, dat verrast geen mens, nog steeds op forse achterstand op het fitte, fenomenale collectief van Frankrijk. Harde lessen werden gegeven aan Nederland in het eerste groepsduel in de nieuwe Nations League, op een avond waarop de Fransen na het eindsignaal nog een klein WK-feestje vierden. Partycrashen in Parijs zat er niet in. Nederland verloor: 2-1.

De Fransen hadden hun huldiging na afloop, Nederland een troostrijke tweede helft tegen een wat lankmoedig opererende wereldkampioen. Een kleine nederlaag, daar teken je op voorhand voor. Het is allemaal best waardevol, op de lange weg naar herstel. Vooraf mocht motivatie geput worden uit de festiviteiten van de Fransen, maar wat is motivatie als het kwalitatieve gat zo groot is? Als op elke positie een betere speler staat en Les Bleus niet in het minst symptomen van verzadiging vertonen in deze post-WK maanden. De wendbaarheid van Kylian Mbappé op volle snelheid, wat een verrukkelijk vertoon van atletische vermogens.

Stade de France, badend in de avondzon na een warme dag in Parijs, lag er zondagavond fraai bij in al zijn bouwkundige volmaaktheid. De datum van de WK-finale - 15/07/2018 - en de wereldbeker zijn inmiddels op smalle zijden afgebeeld in goudgele stoeltjes. Aan de lange zijde glimmen twee sterren, van evenveel WK-titels. Prachtige grasmat, vorstelijke voetbaltempel. Je zult hier mogen voetballen, als Fransman.

Je zult hier moeten spelen, als Oranje-international in een groeiproces dat moet leiden tot de wederopstanding van het Nederlands elftal op het EK 2020. Via de Nations League kan een ticket afgedwongen worden voor dat toernooi, wat pas relevant wordt als volgend jaar de reguliere kwalificatie opnieuw zou mislukken.

Pijnlijke taferelen

Bondscoach Ronald Koeman had, dat was de belangrijkste wijziging, controlerende middenvelder Kevin Strootman op de bank gezet. Ook Ruud Vormer en de afgezwaaide Wesley Sneijder dus waren er niet bij ten opzichte van Nederland - Peru donderdag (2-1 winst). Een middenveld met Davy Pröpper en Frenkie de Jong was toen na rust opwindend, nu was het voetbal met die jongens er van meet af aan. Maar de opgave tegen Frankrijk was te groot.

Pijnlijke taferelen dus: Paul Pogba die Pröpper voorbijkachelt op topsnelheid en kracht, de snijdende steekpass van Antoine Griezmann, een poortje nog bij Matthijs de Ligt, even later. De combinatie uit een vrije trap tussen Pogba en Kylian Mbappé, zoiets geavanceerds zie je zelden. Flits, en weg, het ging de Oranje-toeschouwers op het veld allemaal veel te snel. Doelman Jasper Cillessen was op tijd, net aan.

Het stond al 1-0 toen. Mbappé had zich voor zijn openingstreffer – kolossale fout van de terugkoppende Quincy Promes – al twee keer de handen van Cillessen getroffen. Ryan Babel, dat was jammer, werd in een tegenaanval over het hoofd gezien door Georginio Wijnaldum, die plots met vervaarlijke passen door het centrum kwam opstomen. Hij liep zich in voor hem typerende Oranje-stijl vast.

Lees ook Eén Frenkie maakt nog geen zomer, maar de lente voelt nabij

Wijnaldum kreeg, na ruim een uur spelen, per toeval nog een forse kans, maar schampte de bal voorlangs. Kort daarop viel alsnog de 1-1 voor Nederland, voorzet Kenny Tete in de loop bij Babel – knappe goal, onverwacht. Meer zat er niet in. Of toch? De wereldkampioen had van bondscoach Didier Deschamps de vrije teugel gekregen en trakteerde het publiek op een show. Ongeremd etaleerden de topspelers van Frankrijk in de eerste helft hun klasse. Champagnevoetbal. Nee, Frenkie de Jong had niet genoten van Frankrijk deze zomer. Zo ingetogen en afgemeten als Les Bleus op het WK hadden gemarcheerd tot in de finale, niet zijn stijl. Wel respect, natuurlijk. Meer niet. Dit hier, zondagavond, was toch in de eerste helft zinnenprikkelend geweest van Frankrijk.

Maar langzaam ontspon zich een tweede helft met steeds gevaarlijker kansjes voor Oranje. De speelsheid werd, het had zowaar nog gekund ook, niet afgestraft. Het zou te veel zijn geweest voor Koemans mannen.

Depay knalde nog in het zijnet, uit een moeilijke hoek. De Franse spits Olivier Giroud, zonder schot op doel gebleven op het WK, maakte een kwartier voor tijd de winnende. Het Nederlands elftal, weggevaagd de vorige twee keer hier, legde wel bravoure aan de dag. Lef in de vorm van combinaties middendoor en Frenkie de Jong was daar meestal de aanjager van. Hij, basisdebutant, is speciaal. Dit wordt mooi, dat moet haast wel.

Spits Memphis Depay propte ontzaglijke hoeveelheden energie in zijn tweede optreden als centrumaanvaller, zo veel virieler dan voorheen. Hem zien opleven, dat biedt perspectief. Aanvoerder Virgil van Dijk stuitte Mbappé in volle vaart tien minuten voor tijd, met een fraaie ingreep. Om maar aan te geven: het fundament is er al, Frankrijk-uit kwam te vroeg.

    • Bart Hinke